Οι ΗΠΑ πρέπει να πιέσουν τις χώρες που δέχονται Ιρανούς χωρίς βίζα
Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ οφείλει να εξαρτήσει την αμερικανική βοήθεια από την απαίτηση των χωρών αυτών για αίτηση θεώρησης εκ των προτέρων.
Ο Μάικλ Ρούμπιν ειδικεύεται στο Ιράν, την Τουρκία και το Κέρας της Αφρικής. Στη σταδιοδρομία του περιλαμβάνεται θητεία ως αξιωματούχου του Πενταγώνου, με εμπειρία πεδίου στο Ιράν, την Υεμένη και το Ιράκ, καθώς και επαφές με τους Ταλιμπάν πριν από την 11η Σεπτεμβρίου. Ο κ. Ρούμπιν έχει επίσης συμβάλει στη στρατιωτική εκπαίδευση, διδάσκοντας μονάδες του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού και των Πεζοναυτών σχετικά με τις περιφερειακές συγκρούσεις και την τρομοκρατία. Το επιστημονικό του έργο περιλαμβάνει αρκετές σημαντικές εκδόσεις, όπως τα «Dancing with the Devil» και «Eternal Iran». Ο Ρούμπιν απέκτησε διδακτορικό και μεταπτυχιακό στην Ιστορία, καθώς και πτυχίο (B.S.) στη Βιολογία, από το Πανεπιστήμιο Γέιλ.
Οι Ιρανοί αξιωματούχοι δεν έχουν κρύψει ποτέ την επιθυμία τους για εκδίκηση. Μετά τη δολοφονία του επικεφαλής της Δύναμης Κουντς, Κασέμ Σουλεϊμανί, από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, τις τελευταίες εβδομάδες της πρώτης του θητείας, οι ιρανικές αρχές απείλησαν με αντίποινα τον Τραμπ, τον υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο και άλλα κορυφαία στελέχη της ομάδας του για το Ιράν.
Μετά τα αποκεφαλιστικά πλήγματα της 28ης Φεβρουαρίου 2026 κατά του ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, οι ιρανικές αρχές ορκίστηκαν εκδίκηση. Κάθε μέλος της οικογένειας Τραμπ –ακόμη και τα εγγόνια του– θα πρέπει να θεωρείται ότι βρίσκεται στο στόχαστρο.
Το ιρανικό καθεστώς –αν του επιτραπεί να επιβιώσει– θα περιμένει την κατάλληλη στιγμή. Μπορεί να περιμένει έως και μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του επόμενου μήνα ή την επόμενη κυβέρνηση. Οι Αμερικανοί πρέπει να είναι προετοιμασμένοι.
Το ιρανικό καθεστώς δεν θα περιμένει κατ’ ανάγκη να ταξιδέψουν οι Αμερικανοί ηγέτες στο εξωτερικό· έχει δείξει ότι μπορεί να δράσει σε αμερικανικό έδαφος. Το 2003, ένας μπάρμαν που ήταν σε επιφυλακή ειδοποίησε το FBI για ύποπτες ερωτήσεις που είχε κάνει ένας Ιρανός μετανάστης σχετικά με ζητήματα εφοδιαστικής, ενώ υπηρετούσε στην Εφεδρεία του αμερικανικού Στρατού. Το FBI διερεύνησε την υπόθεση και διαπίστωσε ότι είχε υπηρετήσει στο Σώμα Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), αν και οι αρχές τον δίωξαν για ψευδείς δηλώσεις στα μεταναστευτικά του έγγραφα, ώστε να μην εκτεθούν πηγές και μέθοδοι.
Το 2011, ο Μανσόρ Αρμπαμπσιάρ (Manssor Arbabsiar), Ιρανοαμερικανός έμπορος μεταχειρισμένων αυτοκινήτων από το Τέξας, του οποίου ο ξάδελφος, Γκολάμ Σακουρί (Gholam Shakuri), ήταν αξιωματικός της Δύναμης Κουντς στο Ιράν, επιχείρησε να προσλάβει έναν εκτελεστή μεξικανικού καρτέλ για να δολοφονήσει τον Αντέλ αλ Τζουμπέιρ, πρεσβευτή της Σαουδικής Αραβίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο εκτελεστής ήταν πληροφοριοδότης της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών (DEA) και έτσι το FBI συνέλαβε τον Αρμπαμπσιάρ πριν προλάβει να φέρει το σχέδιο εις πέρας.
Το 2021, οι ιρανικές υπηρεσίες πληροφοριών επιδίωξαν να απαγάγουν την Ιρανοαμερικανίδα δημοσιογράφο Μασίχ Αλινετζάντ και να τη μεταφέρουν στη Βενεζουέλα, η οποία τότε τελούσε υπό τον έλεγχο του φιλοϊρανού προέδρου Νικολάς Μαδούρο. Τον επόμενο χρόνο, το Σώμα Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης προσέλαβε εκτελεστές από την αζερική μαφία για να δολοφονήσουν την Αλινετζάντ. Στις 12 Ιουλίου 2024, το FBI συνέλαβε τον Ασίφ Μέρτσαντ (Asif Merchant), Πακιστανό στον οποίο οι Φρουροί της Επανάστασης είχαν αναθέσει να προσλάβει εκτελεστές για να δολοφονήσουν τον Τραμπ, τον πρόεδρο Τζο Μπάιντεν ή την πρώην πρεσβεύτρια στον ΟΗΕ Νίκι Χέιλι.
Παρότι το ιρανικό καθεστώς δείχνει επανειλημμένα τις προθέσεις του, πολλοί σύμμαχοι των ΗΠΑ διευκολύνουν τη διείσδυση της ιρανικής υπηρεσίας πληροφοριών και πρακτόρων της Δύναμης Κουντς κοντά στις ακτές των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Αϊτή και το Σουρινάμ παρέχουν στους κατόχους ιρανικού διαβατηρίου είσοδο χωρίς βίζα για 90 ημέρες. Η νησιωτική χώρα της Καραϊβικής Ντομίνικα προσφέρει στους Ιρανούς παραμονή τριών εβδομάδων χωρίς θεώρηση. Στον Ειρηνικό, η Μικρονησία επιτρέπει στους Ιρανούς είσοδο 30 ημερών χωρίς βίζα και το Παλάου τους χορηγεί δωρεάν θεώρηση κατά την άφιξη.
Αν και αυτές οι χώρες δεν είναι οι μόνες που επισπεύδουν τις αφίξεις Ιρανών, οι πολιτικές τους θέτουν σε κίνδυνο τις Ηνωμένες Πολιτείες, είτε λόγω εγγύτητας είτε λόγω της ίδιας της επιτρεπτικής σχέσης των ΗΠΑ μαζί τους. Οι απευθείας εμπορικές πτήσεις ανάμεσα στην πρωτεύουσα του Σουρινάμ, το Παραμαρίμπο, και τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι σπάνιες, λόγω χαμηλής ζήτησης, αλλά υπάρχουν περίπου 28 εβδομαδιαίες πτήσεις της Caribbean Airlines μεταξύ Παραμαρίμπο και του διεθνούς αεροδρομίου JFK της Νέας Υόρκης μέσω Τρινιντάντ, και άλλες 19 πτήσεις της Copa μέσω Παναμά. Αν οι Ιρανοί μπορούν να εισέλθουν στο Σουρινάμ –και μπορούν, εύκολα– δεν τους είναι δύσκολο να αλλάξουν διαβατήρια και να διεισδύσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παράλληλα, υπάρχουν δέκα εβδομαδιαίες πτήσεις της American Airlines ή της United Airlines μεταξύ Ντομίνικα και Μαϊάμι και Νιούαρκ, και άλλες οκτώ προς τις Παρθένους Νήσους των ΗΠΑ ή το Πουέρτο Ρίκο. Οι πτήσεις από την Αϊτή προσελκύουν μεγαλύτερη προσοχή της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE), αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν 20 πτήσεις από το Καπ-Αϊσιέν προς Μαϊάμι, Φορτ Λόντερντεϊλ, Νιούαρκ ή Βοστώνη.
Η Μικρονησία και το Παλάου βρίσκονται σε μεγαλύτερη απόσταση, αλλά η προθυμία τους να δέχονται Ιρανούς χωρίς θεώρηση είναι πιο επικίνδυνη, λόγω της σχέσης τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αμφότερα είναι κυρίαρχα κράτη σε καθεστώς «ελεύθερης σύνδεσης» με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ουάσιγκτον αναλαμβάνει την άμυνά τους και αποκλείει άλλους στρατούς. Σε αντάλλαγμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσφέρουν βοήθεια και επιτρέπουν στους πολίτες τους να ζουν και να εργάζονται στις ΗΠΑ χωρίς βίζα. Αν και γίνονται έλεγχοι διαβατηρίων στις πτήσεις που συνδέουν διαδοχικά μικρά νησιά του Ειρηνικού, η είσοδος στο Γκουάμ ή τη Χαβάη από τη Μικρονησία ή το Παλάου δεν διαφέρει πολύ από τη διέλευση των συνόρων Καναδά-Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Τουρκία και το Κατάρ είναι επίσης προβληματικές περιπτώσεις. Η Τουρκία παρέχει στους Ιρανούς πρόσβαση χωρίς θεώρηση και το Κατάρ χορηγεί βίζα κατά την άφιξη. Οι αεροπορικές εταιρείες των δύο χωρών εξυπηρετούν δώδεκα ή περισσότερες αμερικανικές πόλεις με απευθείας πτήσεις, εξασφαλίζοντας μια εύκολη δίοδο για Ιρανούς που επιδιώκουν να διεισδύσουν.
Βεβαίως, δεν είναι κάθε κάτοχος ιρανικού διαβατηρίου πράκτορας του καθεστώτος, όμως η ιδέα ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ επιτρέπει στους Ιρανούς να πλησιάζουν τόσο πολύ, με τόσο λίγους ελέγχους, είναι προβληματική. Το οικονομικό έτος 2025, οι Ηνωμένες Πολιτείες έδωσαν στην Αϊτή 337 εκατ. δολάρια, ποσό που ωστόσο έχει περικοπεί κατά 80% μέχρι στιγμής φέτος. Το Σουρινάμ και η Ντομίνικα λαμβάνουν και τα δύο κονδύλια μέσω της Πρωτοβουλίας Ασφάλειας της Λεκάνης της Καραϊβικής. Τον Μάρτιο του 2024, η κυβέρνηση Μπάιντεν υπέγραψε τροποποίηση εικοσαετούς Συμφώνου, που δεσμεύει τις Ηνωμένες Πολιτείες να δώσουν στη Μικρονησία 3,3 δισ. δολάρια και στο Παλάου 889 εκατ. δολάρια έως το 2047.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν χρειάζεται να εξαναγκάσουν άλλες χώρες να απαγορεύσουν την είσοδο Ιρανών, αλλά το Κογκρέσο θα πρέπει να δώσει εντολή στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ να διασφαλίσει ότι η βοήθεια θα εξαρτάται από την απαίτηση των χωρών αυτών οι Ιρανοί να υποβάλλουν αίτηση θεώρησης εκ των προτέρων. Ομοίως, η κυβέρνηση Τραμπ δεν θα πρέπει να επιτρέπει σε καμία αεροπορική εταιρεία να πετά απευθείας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, εάν οι χώρες αναχώρησης δεν απαιτούν από τους Ιρανούς να εξασφαλίζουν βίζα εκ των προτέρων. Είναι απλώς κοινή λογική.