Οι ΗΠΑ καλό θα ήταν να στηρίξουν το Ντουμπάι έναντι της Κίνας στα λιμάνια του Περού

Όταν η Ουάσιγκτον ανάγκασε τη Dubai Ports World να εκποιήσει τις αμερικανικές λιμενικές της δραστηριότητες τον Μάρτιο του 2006, προκάλεσε μια γεωπολιτική καταστροφή. Η Dubai Ports World είχε εξαγοράσει την Peninsular & Oriental έναντι 6,8 δισ. δολαρίων, σε μια συμφωνία που είχε εγκρίνει η αμερικανική Επιτροπή Ξένων Επενδύσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, η Γερουσία υπέκυψε στο πολιτικό θέατρο. Οι γερουσιαστές Τσακ Σούμερ (D-NY) και Κρις Ντοντ (D-CT) χαρακτήρισαν την παρουσία εμιρατινού διαχειριστή σε αμερικανικό λιμάνι «ρήγμα στην εθνική ασφάλεια». Η Dubai Ports World τελικά μεταβίβασε τις μισθώσεις της και αποχώρησε. Το Πεκίνο αξιοποίησε την ταπείνωση της εταιρείας.

Σήμερα, η Dubai Ports World ελέγχει στρατηγικά σημεία συμφόρησης στη Νότια Αμερική, τα οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ήταν διατεθειμένες να προστατεύσουν. Στις 13 Αυγούστου 2026, η εταιρεία, συμπληρώνοντας είκοσι χρόνια παρουσίας στο Περού, υπέβαλε την πρότασή της για το Addendum No. 4, με το οποίο επιδιώκει να επεκτείνει την παραχώρηση του λιμανιού της από το 2036 έως το 2066. Η νέα συμφωνία περιγράφει ένα επενδυτικό πακέτο 1,47 δισ. δολαρίων για την επέκταση της δυναμικότητας του Callao South Terminal από 2,7 σε 4,3 εκατ. Twenty-Foot Equivalent Units, τη βασική μονάδα μέτρησης της χωρητικότητας στη ναυτιλία. Πράγματι, το South Terminal του Callao διακινεί περίπου το 60% του εμπορευματοκιβωτιοποιημένου φορτίου του Περού. Επιπλέον, μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου 2026, αυτός ο ένας προβλήτας αντιστοιχούσε στο 48% των εξαγωγών του Περού και στο 61% των εισαγωγών του. Το νέο έργο θα στηριχθεί στο αποτύπωμα του 1 δισ. δολαρίων που έχει ήδη η εταιρεία στο λιμάνι, το οποίο πρόσφατα κορυφώθηκε με την επέκταση του Bicentennial Pier, ύψους 400 εκατ. δολαρίων.

Παράλληλα, η COSCO Shipping Ports αποτελεί το ανταγωνιστικό στοίχημα της Κίνας. Ο κινεζικός κρατικός μεταφορέας κατέχει το 60% του γειτονικού υπερλιμένα του Chancay. Ο Κινέζος πρόεδρος Xi Jinping και η πρώην πρόεδρος του Περού Dina Boluarte εγκαινίασαν το συγκρότημα στις 14 Νοεμβρίου 2024, αφού το κατασκεύασε η China Harbour Engineering. Πέντε κινεζικές κρατικές τράπεζες χρηματοδότησαν το έργο της εταιρείας με 975 εκατ. δολάρια και η Λίμα αναδιατύπωσε εθνικές διατάξεις, ώστε να παραχωρήσει στην COSCO αποκλειστική χρήση. Αν και η πρώτη φάση του Chancay κόστισε περίπου 1,3 δισ. δολάρια και είχε αρχικά σχεδιαστεί μέσα σε ένα συνολικό σχέδιο 3,6 δισ. δολαρίων για απόδοση 1,5 εκατ. Twenty-Foot Equivalent Units, το Callao ήδη υπερβαίνει αυτή τη δυναμικότητα. Η κύρια διαφορά είναι επιχειρησιακή: ενώ το Ντουμπάι εξαγοράζει εμπορικά προνόμια αξιοποιώντας τις αποδοτικότητες της αγοράς, το Πεκίνο αγοράζει επιρροή αποκτώντας υποδομές, στρεβλώνοντας τους τοπικούς νόμους και καταφεύγοντας σε πολιτική φάρσα.

Ιστορικά, η Ισπανία είχε αναγνωρίσει ότι τα λιμάνια ήταν, σε πολλές περιπτώσεις, σημαντικότερα από τις πρωτεύουσες. Στις 2 Μαΐου 1866, ο Ισπανός αξιωματικός του Ναυτικού Casto Méndez Núñez βομβάρδισε το περουβιανό λιμάνι του Callao. Η δημοκρατία εξαρτιόταν από τα έσοδα από το γκουάνο και έτσι ο τελωνειακός προβλήτας έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος για το δημόσιο ταμείο. Ο Χιλιανός πρόεδρος Domingo Santa María ακολούθησε αργότερα την ίδια στρατηγική στον Πόλεμο του Ειρηνικού της Χιλής το 1879–84, εναντίον μιας συμμαχίας Περού-Βολιβίας, δίνοντας προτεραιότητα στην ακτή αντί της πρωτεύουσας. Και στις δύο περιπτώσεις, ο Núñez και ο Santa María κατανοούσαν ότι ο προβλήτας διαμορφώνει το δημόσιο ταμείο πριν το ταμείο μπορέσει να στηρίξει το κράτος.

Σήμερα, η Ουάσιγκτον πρέπει να διορθώσει την ιστορική της μυωπία και να δηλώσει τη στήριξή της στον εμιρατινό προβλήτα. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υπέγραψαν τις Abraham Accords στις 15 Σεπτεμβρίου 2020 και φιλοξενούν κρίσιμη αμερικανική αεροπορική ισχύ στο Al Dhafra. Αντιθέτως, η COSCO λογοδοτεί σε ένα εχθρικό κράτος, στους κρατικούς κατασκευαστές του και σε ένα αρπακτικό τραπεζικό συνδικάτο. Η εκδίωξη του Ντουμπάι για δεύτερη φορά θα άφηνε την ανάπτυξη στον Ειρηνικό σε έναν κομμουνιστικό αντίπαλο.

Ενώ οι Abraham Accords καλύπτουν με επιτυχία το εμπόριο και την άμυνα στη Μέση Ανατολή, δεν διαθέτουν ένα λατινοαμερικανικό σκέλος. Το Callao προσφέρει αυτό το παράρτημα που λείπει. Ο Λευκός Οίκος θα πρέπει να υλοποιήσει ένα Abraham Accords «Callao Annex» πριν η Λίμα υπογράψει το Addendum No. 4. Αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει την εμιρατινή παραχώρηση ως σημείο φιλοξενίας για ένα ισραηλινό παράκτιο φυλάκιο πληροφοριών: ραντάρ Elta, ενοποιημένη εικόνα αναγνώρισης και έλεγχο πρόσβασης της Rafael στο Callao και στην Paita, με βασικό πελάτη τη Southern Command. Στο πλαίσιο αυτό, το Ντουμπάι χρηματοδοτεί τις υποδομές, το Ισραήλ κατέχει την εικόνα επιτήρησης και το Περού προσχωρεί ως σύμμαχος υπό την ηγεσία της Περουβιανής προέδρου Keiko Fujimori. Η αναδυόμενη «Abrahamic Security Alliance» στην ακτή του Ειρηνικού θα μπορούσε να τυφλώσει τα επίπεδα αισθητήρων της COSCO.

Τέλος, το Κογκρέσο θα πρέπει να εντάξει αυτό το παράρτημα σε οποιαδήποτε ανανεωμένη συμφωνία εμπορικών προτιμήσεων με το Περού. Το κείμενο θα πρέπει να αναστείλει την κάλυψη από την Development Finance Corporation για το πακέτο των 1,47 δισ. δολαρίων, εκτός αν το μέτρο απαγορεύει κινεζικό λογισμικό τερματικών σταθμών, κλώνους αποκλειστικής χρήσης και μετοχική συμμετοχή της COSCO στο Callao, ενώ ταυτόχρονα θα δεσμεύει θέση ελλιμενισμού για καταστάσεις κρίσης για το αμερικανικό και το ισραηλινό ναυτικό.

Σταφύλια, αβοκάντο και ρόδια διέρχονται ήδη από τον προβλήτα του Ντουμπάι. Η κυβέρνηση Τραμπ θα πρέπει να συρράψει σε αυτό το φορτίο μια συμμαχική εικόνα ραντάρ, αφήνοντας το Chancay ένα απομονωμένο κινεζικό φυλάκιο χωρίς αξιώσεις στην ακτή ή στο λιμάνι που τροφοδοτεί την πρωτεύουσα.