Η Μοσάντ πρέπει να εξουδετερώσει τον Ράουα Μαζίντ για να καταρρεύσει ο ευρωπαϊκός άξονας εγκλήματος και τρομοκρατίας του Ιράν

Το Σώμα Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) και το υπουργείο Πληροφοριών του Ιράν αξιοποιούν συμμορίες του δρόμου στην Ευρώπη για να τρομοκρατούν ισραηλινούς και εβραϊκούς στόχους. Στο επίκεντρο αυτής της φερόμενης συνωμοσίας βρίσκεται ο Ράουα Μαζίντ (Rawa Majid), εγκληματίας ιρανικής καταγωγής που μεγάλωσε στη Σουηδία και διευθύνει ένα δίκτυο εμπόρων ναρκωτικών και εκτελεστών, γνωστό ως «Foxtrot». Η συμμορία ευθύνεται για τουλάχιστον 35 δολοφονίες από το 2022. Η μετεγκατάσταση του Μαζίντ στο Ιράν ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2023, όταν οι ιρανικές αρχές τον συνέλαβαν κοντά στα σύνορα, αφού είχε εγκαταλείψει το ασφαλές καταφύγιό του στην Τουρκία. Η Τεχεράνη, που θα μπορούσε να τον εκδώσει, αποφάσισε να τον κρατήσει ως «περιουσιακό στοιχείο», ώστε να θέτει σε κίνδυνο ισραηλινές πρεσβείες, αμυντικούς εργολάβους και εβραϊκές οργανώσεις στην Ευρώπη.

Η σύμπραξη Μαζίντ–Ιράν έφερε άμεσα αποτελέσματα, με τη μορφή τρομοκρατικών ενεργειών. Τον Ιανουάριο του 2024, οι δυνάμεις ασφαλείας εντόπισαν μια χειροβομβίδα που δεν είχε εκραγεί στην ισραηλινή πρεσβεία στη Στοκχόλμη. Η Foxtrot «εξήγαγε» αυτό το υπόδειγμα τρόμου σε όλη την Ευρώπη. Τον Μάιο, ένας 14χρονος ένοπλος της Foxtrot άνοιξε πυρ κοντά στην ισραηλινή αποστολή στη Στοκχόλμη. Λίγο αργότερα, η συμμορία εξαπέλυσε επίθεση με χειροβομβίδα κατά της ισραηλινής πρεσβείας στις Βρυξέλλες. Εως τον Οκτώβριο του 2024, η εκστρατεία της Foxtrot κορυφώθηκε με διπλές επιθέσεις με χειροβομβίδες στην Κοπεγχάγη και απόπειρες δολιοφθοράς κατά των εγκαταστάσεων της Elbit Systems στο Γκέτεμποργκ. Σύμφωνα με τις σουηδικές υπηρεσίες ασφαλείας, η ανάθεση τρομοκρατικών ενεργειών σε τοπικές συμμορίες του δρόμου έχει γίνει η προτιμώμενη επιλογή της Τεχεράνης για να διεξάγει πόλεμο κατά των ξένων εχθρών της.

Ο άξονας έχει φτάσει έως τη Βόρεια Θάλασσα. Βρετανικές και νορβηγικές αρχές συνέλαβαν τον Μάρτιο του 2025 τον 19χρονο Γιοχάνες Νάτλαντ (Johannes Natland) από το Σταβάνγκερ σε δωμάτιο ξενοδοχείου στο Χάντερσφιλντ, οπλισμένο με δύο όπλα. Είχε ταξιδέψει στο Ηνωμένο Βασίλειο για να εκτελέσει, έναντι αμοιβής, συμβόλαιο θανάτου για λογαριασμό της Foxtrot. Η ποινή κάθειρξης 20 ετών που του επιβλήθηκε αυτόν τον μήνα αποτέλεσε ορόσημο, καθώς οι εισαγγελείς χαρακτήρισαν την απόπειρα δολοφονίας ως την πρώτη επιχείρηση της Foxtrot σε βρετανικό έδαφος, κατόπιν άμεσης εντολής του Ιράν. Η Ουάσιγκτον και το Λονδίνο αντέδρασαν επιβάλλοντας παρόμοιες οικονομικές κυρώσεις στον Μαζίντ και στη Foxtrot την άνοιξη του 2025. Ωστόσο, οι οικονομικές κυρώσεις δύσκολα μπορούν να ανακόψουν ένα συνδικάτο που προστατεύεται από κράτος και στηρίζεται σε χρήματα της μαύρης αγοράς.

Ιστορικά, η Τεχεράνη διεξήγε τις ευρωπαϊκές της επιχειρήσεις μέσω δικών της επιχειρησιακών στελεχών. Για παράδειγμα, τον Ιούλιο του 1989, Ιρανοί πράκτορες χρησιμοποίησαν διπλωματική κάλυψη για να δολοφονήσουν τον ηγέτη του Δημοκρατικού Κόμματος του Ιρανικού Κουρδιστάν, Αμπντούλ Ραχμάν Γκασεμλού (Abdol-Rahman Ghassemlou), κατά τη διάρκεια διαπραγματεύσεων στη Βιέννη. Εκτοτε, όμως, η Τεχεράνη άλλαξε τακτική. Αντί να χρησιμοποιεί εσωτερικά εκτελεστικά αποσπάσματα για να στοχοποιεί Κούρδους αντιφρονούντες, το Ιράν χρησιμοποιεί πλέον έναν Κούρδο-Σουηδό εγκληματία για να πλήξει εβραϊκούς και ισραηλινούς στόχους. Η κίνηση αυτή όχι μόνο προστατεύει το καθεστώς, αλλά και απομακρύνει τους Ευρωπαίους ερευνητές από τους πραγματικούς δράστες, που είναι πιθανότατα ανώνυμοι έφηβοι πιστολέρο, τους οποίους χώρες όπως η Σουηδία δεν μπορούν να διώξουν ποινικά λόγω του ορίου ηλικίας ποινικής ευθύνης.

Επειδή οι ευρωπαϊκές κυρώσεις και οι απόπειρες εξάρθρωσης σε χαμηλότερο επίπεδο αφήνουν ανέπαφο τον κόμβο διοίκησης, ο Μαζίντ μπορεί να συντονίζει με ασφάλεια τις τρομοκρατικές του επιχειρήσεις. Δρώντας από κρησφύγετα του Σώματος Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης μέσα στο Ιράν και αξιοποιώντας τη διάτρητη παραμεθόριο ανάμεσα στο Ιράν, το Ιράκ και το Αφγανιστάν ως δίοδο μετακίνησης, ο Μαζίντ μπορεί να διατηρεί τη δράση του, προσφέροντας στην Τεχεράνη δυνατότητα εύλογης άρνησης. Τα συμβατικά μέτρα επιβολής του νόμου έχουν φτάσει στα όριά τους και ο μόνος τρόπος για να διατηρηθεί η ισραηλινή αποτροπή είναι να στοχοποιηθεί ο Μαζίντ.

Η Μοσάντ θα πρέπει να αξιοποιήσει τις επιχειρησιακές της δυνατότητες για να παγιδεύσει και να πλήξει τον Μαζίντ κατά τη διάρκεια μιας από τις καταγεγραμμένες διελεύσεις των συνόρων. Πρώτον, η Μοσάντ πρέπει να παρακολουθήσει τις τακτικές διαδρομές του κατά μήκος των κουρδικών λαθρεμπορικών μονοπατιών, διασταυρώνοντας εμπορικές δορυφορικές εικόνες με τα εμβάσματα προς τους γονείς του στη Σουλεϊμανίγια. Δεύτερον, μια μικρή ομάδα πρακτόρων εγκατεστημένη στην απέναντι πλευρά των ιρακινών συνόρων θα μπορούσε να δελεάσει τον Μαζίντ σε ένα απομονωμένο πέρασμα με το πρόσχημα συζήτησης για έναν «οικογενειακό οικονομικό διακανονισμό». Στη ζώνη εξόντωσης, η εξ αποστάσεως πυροδότηση εκρηκτικών ή μια ταχεία επίθεση από εδάφους, με τη συνδρομή ντόπιων πληροφοριοδοτών από αντίπαλα κυκλώματα διακίνησης, θα μπορούσε να εξουδετερώσει τον Μαζίντ χωρίς να απαιτηθεί διείσδυση στα βάθη του ιρανικού εδάφους. Το σχέδιο αυτό θα βασιζόταν στο χάος της συνοριακής κίνησης, στις ίδιες τις οικονομικές αδυναμίες του γκάνγκστερ και στη γενικότερη έλλειψη προστασίας του εκτός της άμεσης περιμέτρου ασφαλείας της Τεχεράνης.

Σε τελική ανάλυση, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν μπορούν να διατάξουν την έκδοση του Μαζίντ ούτε διαθέτουν την πολιτική βούληση να διαλύσουν το καταφύγιό του. Η μόνη επιλογή του Ισραήλ είναι να εξουδετερώσει την «Κουρδική Αλεπού», να αποκαταστήσει την αποτροπή και να εξαλείψει τον ευρωπαϊκό πληρεξούσιο του Ιράν προτού σημειωθεί μια φονική επίθεση με μαζικά θύματα εις βάρος Εβραίων και Ισραηλινών.