MEF Menu
Middle East ForumSupport MEF
Φόρουμ της Μέσης Ανατολής · Middle East Forum
Observer

Επαναλαμβάνει ο Ιρακινός Άλι αλ Ζαΐντι τα λάθη του Αντίλ Αμπντούλ Μάχντι;

Ανοίγοντας δρόμους στο Ιράν και δίνοντας προτεραιότητα στον διεφθαρμένο πρώην πρωθυπουργό του Ιράκ αντί στους πολίτες, ο αλ Ζαΐντι απογοητεύει τους Ιρακινούς.

Ο Μάικλ Ρούμπιν ειδικεύεται στο Ιράν, την Τουρκία και το Κέρας της Αφρικής. Στη σταδιοδρομία του περιλαμβάνεται θητεία ως αξιωματούχου του Πενταγώνου, με εμπειρία πεδίου στο Ιράν, την Υεμένη και το Ιράκ, καθώς και επαφές με τους Ταλιμπάν πριν από την 11η Σεπτεμβρίου. Ο κ. Ρούμπιν έχει επίσης συμβάλει στη στρατιωτική εκπαίδευση, διδάσκοντας μονάδες του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού και των Πεζοναυτών σχετικά με τις περιφερειακές συγκρούσεις και την τρομοκρατία. Το επιστημονικό του έργο περιλαμβάνει αρκετές σημαντικές εκδόσεις, όπως τα «Dancing with the Devil» και «Eternal Iran». Ο Ρούμπιν απέκτησε διδακτορικό και μεταπτυχιακό στην Ιστορία, καθώς και πτυχίο (B.S.) στη Βιολογία, από το Πανεπιστήμιο Γέιλ.

The blue dome of Haydar Khana Mosque rises above this street in Baghdad, Iraq.
Ο γαλάζιος τρούλος του τζαμιού Χαϊντάρ Χανά υψώνεται πάνω από έναν δρόμο της Βαγδάτης, στο Ιράκ. · Shutterstock

Οι εκλογές στο Ιράκ είναι πραγματικές. Είναι ίσως η μόνη αραβική χώρα όπου κανείς –πολιτικοί και απλοί πολίτες alike– δεν έχει ιδέα ποιος θα είναι ο νέος πρωθυπουργός όταν θα προσέλθει στις κάλπες. Η επιλογή του επικεφαλής της κυβέρνησης, ωστόσο, είναι μια διαδικασία που απαιτεί μήνες διαπραγματεύσεων ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα του Ιράκ και στους, συχνά μη εκλεγμένους, πατριάρχες τους.

Έχουν περάσει σχεδόν έξι μήνες από τότε που το Πλαίσιο Συντονισμού, το σιιτικό πολιτικό σχήμα που συγκέντρωσε τις περισσότερες ψήφους, όρισε τον Άλι αλ Ζαΐντι ως τον «υποψήφιο της συναίνεσης», έπειτα από αδιέξοδο ανάμεσα σε φατρίες που στήριζαν πιο γνωστούς υποψηφίους. Ο πρόεδρος Νιζάρ Αμίντι τον όρισε εκείνο το βράδυ, λίγο πριν από τη συνταγματική προθεσμία.

Ο αλ Ζαΐντι ήταν μόλις 16 ετών όταν οι αμερικανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν το «shock and awe» στη Βαγδάτη και τερμάτισαν την εικοσιπενταετή διακυβέρνηση του Σαντάμ Χουσεΐν. Το 52% των Ιρακινών γεννήθηκε μετά την πτώση του Σαντάμ και πολλοί άλλοι, όπως ο αλ Ζαΐντι, ενηλικιώθηκαν υπό το νέο σύστημα. Ο αλ Ζαΐντι ήταν έξυπνος, οικοδόμησε πολιτικές διασυνδέσεις, ελίχθηκε επιδέξια και έπαιξε το παιχνίδι της πελατειακής εύνοιας. Το Ιράκ παραμένει μία από τις πιο διεφθαρμένες χώρες του κόσμου, παρά τις πρόσφατες βελτιώσεις.

Όπως ορισμένοι σουνίτες άραβες επιχειρηματίες πλούτισαν επί Σαντάμ και πολλοί κούρδοι επιχειρηματίες οφείλουν τα προς το ζην και τις συμβάσεις τους στην εύνοια του ηγέτη του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν, Μασούντ Μπαρζανί, έτσι και ο αλ Ζαΐντι ήταν από τους πιο επιτυχημένους σιίτες νεόπλουτους.

Ήταν ιδιοκτήτης και επικεφαλής του Ομίλου Al-Oweis Group, ενός ομίλου 15 εταιρειών, και εργολάβος του προγράμματος που προμήθευε τρόφιμα στο κρατικό σύστημα δελτίων καθώς και υπηρεσίες εστίασης στον ιρακινό στρατό. Πολλά μέλη του κοινοβουλίου κατηγόρησαν τον όμιλο και την Al-Janoob Islamic Bank, την οποία ίδρυσε το 2016, για διαφθορά. Ήταν επίσης πρόεδρος της Al-Watania, της Εθνικής Εταιρείας Συμμετοχών που ιδρύθηκε το 2017, με δραστηριότητες στη γεωργία, τα ακίνητα, τον τραπεζικό τομέα, την τεχνολογία πληροφοριών, τα μέσα ενημέρωσης, την εφοδιαστική αλυσίδα και την ηλιακή ενέργεια, ενώ είχε και άλλα συμφέροντα στα υπερμάρκετ Taawon και σε υπηρεσίες πετρελαίου. Προήδρευε των διοικητικών συμβουλίων του Al-Shaab University και του Ishtar Medical Institute.

Η λογική πίσω από τον διορισμό του αλ Ζαΐντι ήταν ότι θα μπορούσε να φέρει ένα νέο πρόσωπο και μια πιο πρακτική προσέγγιση στην ιρακινή πολιτική. Ο Λευκός Οίκος τον στήριξε για δύο λόγους: πρώτον, δεν ήταν ο Νούρι αλ Μάλικι, ο διεφθαρμένος και σεχταριστής πρώην πρωθυπουργός που επανειλημμένα πούλησε την ιρακινή κυριαρχία στο Ιράν για προσωπικό όφελος· και δεύτερον, ο αλ Ζαΐντι υποσχέθηκε ότι θα αντιμετωπίσει σοβαρά τον αφοπλισμό των πολιτοφυλακών που υποστηρίζονται από το Ιράν. Ήταν μια δέσμευση που ο αλ Ζαΐντι επανέλαβε στη συνέντευξη Τύπου στον Λευκό Οίκο μαζί με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν υπάρχει καμία ανάγκη για την παρουσία οποιασδήποτε φατρίας. … Ποτέ δεν δεχόμαστε οποιαδήποτε οντότητα να φέρει όπλα εκτός του ελέγχου του κράτους».

Ήταν ευσεβείς πόθοι. Ο αλ Ζαΐντι μπορεί να ήταν η επιλογή του πρώην πρωθυπουργού Μοχάμαντ Σία αλ Σουντάνι στην κοινοβουλευτική ομάδα του Πλαισίου Συντονισμού, όμως χρωστούσε τόσο την πολιτική του άνοδο όσο και την περιουσία του στον Μάλικι. Όπως και οι προκάτοχοί του, ο αλ Ζαΐντι είπε στον Αμερικανό πρόεδρο αυτό που ήθελε να ακούσει και στη συνέχεια έκανε το αντίθετο. Το Μνημόνιο Κατανόησης του Τραμπ με το Ιράν αποφόρτισε επίσης την πίεση προς τον αλ Ζαΐντι και έπεισε τον Μάλικι και άλλους ηγέτες φιλοϊρανικών πληρεξουσίων, όπως ο Χάντι αλ Αμίρι, ο Κάις αλ Χαζάλι και ο Κουμπάντ Ταλαμπανί, ότι μπορούν να αντέξουν περισσότερο από την αμερικανική πίεση.

Ο αλ Ζαΐντι όχι μόνο έχει αθετήσει τις υποσχέσεις του να χαλιναγωγήσει το Σώμα Μπαντρ, τις Κατάιμπ Χεζμπολάχ και τις Ασάιμπ Αχλ αλ Χακ, αλλά το γραφείο του επιδιώκει ολοένα και περισσότερο να διευκολύνει νέες ιρανικές διεισδύσεις.

Ο Γιουσούφ Χαλάφ Γιουσούφ, πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής και εκπρόσωπος του αλ Ζαΐντι στο Internet Governance Forum Iraq, για παράδειγμα, κινείται για να ακυρώσει συμβάσεις που είχαν ανατεθεί στις Supercell, Enkidu και TeleCore, οι οποίες από κοινού κατασκευάζουν το μοναδικό δίκτυο επικοινωνιών του Ιράκ που δεν έχει υπονομευθεί από κινεζικά εξαρτήματα ή από ιρανικούς εμπορικούς πληρεξουσίους όπως η ScopeSky ή η EarthLink Telecommunications (καμία σχέση με την αμερικανική εταιρεία EarthLink LLC).

Ο κίνδυνος δεν είναι μόνο η αναποτελεσματικότητα ή η σκόπιμη εξαπάτηση του αλ Ζαΐντι, ούτε μόνο η αυξανόμενη ιρανική επιρροή στη Βαγδάτη. Η προθυμία του αλ Ζαΐντι να εκπορνευθεί για χάρη του Μάλικι θέτει πλέον σε κίνδυνο ολόκληρο το Ιράκ.

Το καλοκαίρι του 2018, ξέσπασαν διαδηλώσεις στη Βασόρα, αφού μολυσμένο νερό έστειλε 100.000 ανθρώπους στο νοσοκομείο και αρρώστησε χιλιάδες ακόμη. Ενώ πολλοί Αμερικανοί παρουσιάζουν καρικατουρίστικα τους σιίτες ως ιρανικούς πληρεξουσίους, πολλοί Ιρακινοί σιίτες περιφρονούν το Ιράν. Οι διαδηλώσεις κορυφώθηκαν με την πυρπόληση του ιρανικού προξενείου.

Τον Οκτώβριο του 2018, ο Αντίλ Αμπντούλ Μάχντι αναδείχθηκε πρωθυπουργός, πέντε μήνες μετά τις εκλογές. Ο Αμπντούλ Μάχντι ήταν γνώριμο πρόσωπο· ήταν 76 ετών και είχε διατελέσει υπουργός Πετρελαίου, υπουργός Οικονομικών και αντιπρόεδρος. Επειδή ήταν ο κατ’ εξοχήν άνθρωπος του συστήματος, οι Ιρακινοί δεν του έδωσαν ιδιαίτερη περίοδο χάριτος.

Το Ιράκ έχει μορφωμένο πληθυσμό, αλλά τα πανεπιστήμιά του παράγουν περισσότερους αποφοίτους από όσους μπορούν το κράτος και ο ιδιωτικός τομέας να απορροφήσουν σε ουσιαστικές θέσεις εργασίας. Τον Σεπτέμβριο του 2019, άνεργοι απόφοιτοι πραγματοποίησαν καθιστικές διαμαρτυρίες, τις οποίες οι δυνάμεις ασφαλείας αντιμετώπισαν με αντλίες νερού. Στη συνέχεια ο Αμπντούλ Μάχντι απέπεμψε έναν δημοφιλή διοικητή στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους, τον αντιστράτηγο Αμπντούλ Ουαχάμπ αλ Σάαντι. Η οργή έφτασε στο σημείο βρασμού και, την 1η Οκτωβρίου, νεαροί σιίτες πραγματοποίησαν πορείες στη Βαγδάτη και σε όλο το νότιο Ιράκ υπό το σύνθημα «Νουρίντ ουατάν» («Θέλουμε πατρίδα»). Το σύνθημα απέρριπτε τα κατεστημένα σιιτικά θρησκευτικά κόμματα ως διεφθαρμένα και το ευρύτερο πολιτικό σύστημα ως στερητικό δικαιωμάτων, καθώς τα παζάρια των κομματαρχών υπερίσχυαν της λαϊκής βούλησης. Το κίνημα έγινε γνωστό ως Τισρίν, από την ιρακινή και λεβαντίνικη αραβική λέξη για τον Οκτώβριο.

Η απάντηση ήταν βάναυση. Φιλοϊρανικές δυνάμεις ασφαλείας έριξαν με πραγματικά πυρά στο πλήθος και ο Αμπντούλ Μάχντι έκλεισε το διαδίκτυο. Πολιτοφυλακές απήγαγαν ακτιβιστές. Ο επικεφαλής της ιρανικής Δύναμης Κουντς Κασέμ Σουλεϊμανί φέρεται να πέταξε στη Βαγδάτη για να βοηθήσει στον συντονισμό της καταστολής. Διαδηλωτές επιτέθηκαν σε ιρανικά προξενεία στην Κερμπάλα και τη Νατζάφ. Στις 28 Νοεμβρίου, δυνάμεις ασφαλείας σκότωσαν με πυροβολισμούς αρκετές δεκάδες διαδηλωτές στη Νασιρίγια. Την επομένη, το κήρυγμα της Παρασκευής του μεγάλου αγιατολάχ Αλί αλ Σιστάνι κάλεσε το κοινοβούλιο να επανεξετάσει τη στήριξή του προς την κυβέρνηση και ο Αμπντούλ Μάχντι ανακοίνωσε την παραίτησή του, αν και παρέμεινε έως τον Μάιο του 2020, όταν ανέλαβε καθήκοντα ο πρώην ακτιβιστής της κοινωνίας των πολιτών που στη συνέχεια έγινε επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, Μουστάφα αλ Καζίμι.

Ο αλ Καζίμι απογοήτευσε τους ακτιβιστές. Ήταν αχαρισματικός, το γραφείο του ήταν διεφθαρμένο και παραχώρησε πρόσβαση στο Ιράν με αντάλλαγμα την ησυχία. Επέβλεψε ελάχιστες μεταρρυθμίσεις. Δίνοντας προτεραιότητα στον Μάλικι αντί για τις μάζες, ο αλ Ζαΐντι απογοητεύει με τη σειρά του τους Ιρακινούς. Ο κίνδυνος είναι ότι, έχοντας δεχθεί μία φορά την υπόσχεση μεταρρυθμίσεων, οι Ιρακινοί διαδηλωτές δεν θα εξαπατηθούν ξανά. Αν ξεσπάσει ένα νέο κίνημα Τισρίν, οι διαδηλωτές θα βάλουν στο στόχαστρο ολόκληρο το κατεστημένο, με πιθανό αποτέλεσμα να τεθεί σε κίνδυνο η κατάρρευση του Ιράκ και να ανοίξει ο δρόμος για επέμβαση γειτονικών κρατών.

Ουσιαστικά, θα πρόκειται για πυρκαγιά ανεξέλεγκτων διαστάσεων. Το ερώτημα τώρα είναι αν ο Τραμπ θα μείνει αμέτοχος όσο ο αλ Ζαΐντι του λέει ψέματα και κερδίζει από την πώληση βενζίνης στους εμπρηστές.

Διαβάστε το πρωτότυπο στα αγγλικά: Is Iraq’s Ali Al-Zaidi Repeating Adil Abdul‑Mahdi’s Mistakes?

Λάβετε τις αναλύσεις του Φόρουμ της Μέσης Ανατολής με email: εγγραφείτε στο ενημερωτικό δελτίο (στα αγγλικά)