Η Ιαπωνία χρειάζεται θέση στη συμμαχία Ινδίας και Ισραήλ

Καθώς οι διασυνδέσεις ανάμεσα στον πόλεμο με το Ιράν και άλλες συρράξεις γίνονται σαφέστερες, τόσο αναδεικνύεται και η ανάγκη οικοδόμησης συμμαχιών που θα αντισταθμίσουν άλλους αντιπάλους. Ο πόλεμος με το Ιράν έχει γίνει πολύ πιο σύνθετος, ιδίως με την αυξανόμενη παρασκηνιακή εμπλοκή της Κίνας και της Ρωσίας. Η υποστήριξη που παρέχουν Κίνα και Ρωσία στην Τεχεράνη σε επίπεδο πληροφοριών, πολεμικού υλικού, εφοδιαστικής, διπλωματίας, εξοπλισμών και οικονομίας αφήνει ελάχιστα περιθώρια αμφιβολίας ότι το Ιράν λειτουργεί ως εντολοδόχος της Κίνας και της Ρωσίας.

Πολλοί αναλυτές εντάσσουν την επίθεση της Χαμάς κατά του Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023 στο πλαίσιο του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας. Το ενδεχόμενο η Ρωσία να μπορούσε να αποσπάσει αμερικανικούς στρατιωτικούς, τεχνολογικούς και οικονομικούς πόρους από την Ουκρανία, πυροδοτώντας μια περιφερειακή σύρραξη με πολλαπλούς δρώντες, παραμένει αντικείμενο συζήτησης μεταξύ στρατηγικών αναλυτών και υπηρεσιών πληροφοριών. Σήμερα, καθώς διαφαίνεται νέος αμερικανικός πόλεμος, η Κίνα και η Ρωσία επιδιώκουν να επιταχύνουν την παρακμή των ΗΠΑ, εμπλέκοντάς τες και φθείροντας τις δυνατότητές τους στη Μέση Ανατολή.

Ακόμη και σε περιφερειακό επίπεδο, η Μέση Ανατολή περνά μια ριζική αναδιάταξη της αρχιτεκτονικής ασφαλείας της. Το Σύμφωνο της Μέκκας αποτελεί ορόσημο στη διάβρωση του στρατηγικού αποτυπώματος των ΗΠΑ. Για το Πεκίνο και τη Μόσχα, η υποχώρηση της αξιοπιστίας της Ουάσιγκτον ως παρόχου ασφάλειας στην περιοχή δεν είναι μόνο έκφανση της στρατηγικής σκέψης του στρατηγού Σουν Τσου του 6ου αιώνα π.Χ., αλλά και υπολογισμένο αποτέλεσμα του οδικού τους χάρτη για την παρακμή των ΗΠΑ.

Μια συμμαχία Ινδίας-Ισραήλ-Ιαπωνίας θα μπορούσε να συμβάλει στην ανάσχεση και την αντιμετώπιση του Ιράν και των μεγάλων δυνάμεων που το στηρίζουν. Η Ιαπωνία αποτελεί άγκυρα του δυτικού Ειρηνικού και της πρώτης αλυσίδας νησιών. Το Τόκιο μπορεί να περιορίσει τις κινεζικές φιλοδοξίες στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας και τη Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας και, στην πορεία, να αναγκάσει την Κίνα να εστιάσει πόρους και προσπάθειες στην περιοχή αυτή, ώστε να διαφυλάξει τα συμφέροντα ασφαλείας της. Αντίστοιχα, οι ιστορικές εδαφικές διαφορές της Ιαπωνίας με τη Ρωσία συνιστούν βάσιμους λόγους για να εμπλακεί το Τόκιο με τη Μόσχα στην περιοχή. Η κεντρική θέση της Ινδίας της προσφέρει πλεονέκτημα στον Ινδικό Ωκεανό, το οποίο μπορεί να αξιοποιήσει για να ελέγξει το κρίσιμο σημείο διέλευσης στο Στενό της Μαλάκα. Στη Μέση Ανατολή, το Ισραήλ μπορεί να διαφυλάξει την παγκόσμια θαλάσσια συνδεσιμότητα που διέρχεται από την Ερυθρά Θάλασσα, τη Διώρυγα του Σουέζ και τη Μεσόγειο, και να ασφαλίσει τα κρίσιμα σημεία διέλευσης του Ορμούζ και του Μπαμπ ελ Μαντέμπ.

Η εμπλοκή της Κίνας και της Ρωσίας στις δικές τους γεωγραφίες πιθανότατα θα διαβρώσει τη βούληση και τους πόρους τους να υποδαυλίζουν προβλήματα στο ευρωπαϊκό και στο μεσανατολικό θέατρο. Οι βασικοί πυλώνες αυτής της συνεργασίας, που εκτείνεται από τη Μέση Ανατολή έως τον Ινδοειρηνικό, είναι ο διπλωματικός συντονισμός, η άμυνα και η εσωτερική ασφάλεια, η αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης, ο κυβερνοχώρος και οι κρίσιμες υποδομές, οι ημιαγωγοί, το διάστημα, οι εφοδιαστικές αλυσίδες και οι στρατηγικοί διάδρομοι συνδεσιμότητας.

Μια τέτοια συμμαχία θα μπορούσε να αποτελέσει τρόπο αντιστάθμισης του Συμφώνου της Μέκκας. Το Ισραήλ, με την αμυντική του τεχνολογία αιχμής, την αγροτική τεχνογνωσία, τη διαχείριση συνόρων, τις δυνατότητές του στον κυβερνοχώρο, τη ρομποτική και τις πληροφορίες, θα μπορούσε να συνδυαστεί με τη χρηματοοικονομική, εμπορική και τεχνολογική ισχύ της Ιαπωνίας· η Ινδία φέρνει μεγάλο ανθρώπινο δυναμικό, εξειδικευμένους επαγγελματίες και μεταποιητική ικανότητα. Μια τριμερής συμμαχία θα μπορούσε να είναι πολύ πιο συγχρονισμένη και συντονισμένη, χάρη στην κοινή ταυτότητα των τριών ως δημοκρατιών και μεσαίων δυνάμεων, με παρόμοιες (αν και όχι ταυτόσημες) ανησυχίες για την Κίνα.

Καθεμία από αυτές τις χώρες διατηρεί στρατηγικές εταιρικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση, γεγονός που μπορεί να διευκολύνει τον διπλωματικό συντονισμό σε παγκόσμια ζητήματα. Οι ισχυροί δεσμοί ανάμεσα στους τρεις εμπλεκόμενους δημιουργούν επίσης δομικά κίνητρα για στρατηγική σύγκλιση.

Επί πολύ καιρό, η Ουάσιγκτον αντιμετώπιζε τους αντιπάλους της σε στεγανά, αντί να αναγνωρίσει ότι δρουν από κοινού. Αυτό διαβρώνει την αμερικανική επιρροή παγκοσμίως, αλλά θέτει επίσης σε κίνδυνο τους εταίρους των ΗΠΑ. Αν, όμως, οι κορυφαίοι δημοκρατικοί εταίροι της Αμερικής στη Μέση Ανατολή και στην Ασία ενώσουν τις δυνάμεις τους, τα οφέλη θα υπερκεράσουν κατά πολύ οποιαδήποτε διμερή εταιρική σχέση μεταξύ τους.