Πώς το Σαν Ντιέγκο άφησε το CAIR να ορίσει την «ισλαμοφοβία»
Ο νέος ορισμός της «ισλαμοφοβίας» στο Σαν Ντιέγκο συντάχθηκε στα τοπικά γραφεία του Συμβουλίου Αμερικανοϊσλαμικών Σχέσεων (CAIR), οργάνωσης που κατονομάστηκε σε υπόθεση χρηματοδότησης της Χαμάς και έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική από δύο Αμερικανούς κυβερνήτες, ενώ σχεδόν 2.000 σελίδες δημοτικών εγγράφων δείχνουν πώς έγινε αυτό.
Ο Γκρεγκ Ρόμαν (Gregg Roman) είναι εκτελεστικός διευθυντής του Φόρουμ της Μέσης Ανατολής (Middle East Forum, MEF). Το 2014, το Jewish Telegraphic Agency τον κατέταξε στους «δέκα πιο εμπνευστικούς Εβραίους ηγέτες παγκοσμίως», ενώ στο παρελθόν διετέλεσε πολιτικός σύμβουλος του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ και εργάστηκε στο ισραηλινό υπουργείο Άμυνας. Συχνός ομιλητής σε ζητήματα της Μέσης Ανατολής, ο κ. Ρόμαν έχει καταθέσει ενώπιον του Κογκρέσου και της Κνεσέτ και εμφανίζεται σε διεθνή ειδησεογραφικά δίκτυα όπως το Fox News, το i24NEWS, το Al Jazeera, το BBC World News και τα ισραηλινά κανάλια 12 και 13. Σπούδασε εθνική ασφάλεια και πολιτική επικοινωνία στο American University και στο Interdisciplinary Center, στη Χερτσλίγια, και έχει γράψει σε έντυπα όπως τα The Hill, Newsweek, Los Angeles Times, Miami Herald και Jerusalem Post.

Στις 15 Σεπτεμβρίου 2026 το δημοτικό συμβούλιο του Σαν Ντιέγκο υιοθέτησε έναν λειτουργικό ορισμό της «ισλαμοφοβίας» και ζήτησε να σταλεί σε κάθε δημοτική υπηρεσία, συμπεριλαμβανομένης της αστυνομίας. Η ψηφοφορία ήταν 8-0. Τον ορισμό είχε συντάξει το Συμβούλιο Αμερικανοϊσλαμικών Σχέσεων (CAIR). Ομοσπονδιακοί εισαγγελείς κατονόμασαν το CAIR, χωρίς ωστόσο ποτέ να του απαγγείλουν κατηγορίες, ως μη κατηγορηθέντα συνωμότη σε υπόθεση χρηματοδότησης της Χαμάς, ενώ οι κυβερνήτες του Τέξας και της Φλόριντα το έχουν χαρακτηρίσει τρομοκρατική οργάνωση. Το ψήφισμα δεν αναφέρει ποιος το έγραψε. Αυτή είναι η ιστορία του πώς το κείμενο του CAIR έγινε πολιτική του Σαν Ντιέγκο, όπως προκύπτει από σχεδόν 2.000 σελίδες δημοτικών εγγράφων που εξασφάλισε το Φόρουμ της Μέσης Ανατολής (Middle East Forum, MEF).
Η πόλη είχε κάθε λόγο να δράσει. Στις 18 Μαΐου 2026 δύο έφηβοι επιτέθηκαν στο Ισλαμικό Κέντρο του Σαν Ντιέγκο και δολοφόνησαν τρεις άνδρες: έναν φύλακα ασφαλείας, τον Αμίν Αμπντουλάχ, και δύο πιστούς, τον Ναντίρ Αουάντ και τον Μανσούρ Καζίχα. Περίπου 140 μαθητές βρίσκονταν στις εγκαταστάσεις. Η υπηρεσιακή έκθεση της πόλης, το υπόμνημα που συνοδεύει κάθε μέτρο προς το συμβούλιο, αναφέρει ότι οι τρεις άνδρες εμπόδισαν τον δράστη να φτάσει στο σχολείο. Εισαγγελέας δήλωσε αργότερα ότι οι δολοφόνοι σχεδίαζαν να επιτεθούν στη συνέχεια σε «έναν εβραϊκό ναό και σε Αφροαμερικανούς μαθητές δημόσιου λυκείου». Στη συνέχεια, σύμφωνα με έρευνα που επικαλείται το ψήφισμα, το 88% των μουσουλμάνων που συμμετείχαν στην κομητεία του Σαν Ντιέγκο ένιωθαν λιγότερο ασφαλείς. Το Σαν Ντιέγκο όφειλε μια απάντηση στους μουσουλμάνους κατοίκους του. Τα έγγραφα δείχνουν ποιος συνέταξε αυτή την απάντηση.
Η απόδειξη της πατρότητας βρίσκεται στον ίδιο τον ιστότοπο της πόλης. Ανάμεσα στα έγγραφα του Σεπτεμβρίου της Επιτροπής Ανθρωπίνων Σχέσεων της πόλης, του συμβουλευτικού οργάνου που εξετάζει τέτοια μέτρα, υπάρχει ένα τετρασέλιδο σχέδιο του ψηφίσματος. Τα μεταδεδομένα του αρχείου καταγράφουν ποιος το δημιούργησε και πότε: Ιλίας Μπενμπατούλ (Ilias Benbatoul), 16 Ιουλίου 2026. Ο Μπενμπατούλ είναι στέλεχος κοινοτικής δράσης στο γραφείο του CAIR στο Σαν Ντιέγκο. Δίπλα στο σχέδιο έχει αναρτηθεί επιστολή της εκτελεστικής διευθύντριας του γραφείου, Ταζίν Νιζάμ (Tazheen Nizam). Στο πεδίο «Συντάκτες» αναγράφεται: «Συλλογική προσπάθεια με τη συνδρομή [και] την υποστήριξη πολλών ειδικών, υπό την καθοδήγηση των Ilias Benbatoul και Tazheen Nizam».
Αρκεί να συγκριθεί το σχέδιο του CAIR με το ψήφισμα που ενέκρινε το συμβούλιο δύο μήνες αργότερα. Ο ορισμός της «ισλαμοφοβίας» από το συμβούλιο είναι η πρόταση που έγραψε το CAIR, με τρεις λέξεις να προστίθενται: «ή της περιουσίας τους». Το σχέδιο του CAIR απαριθμούσε δώδεκα παραδείγματα «ισλαμοφοβίας». Το συμβούλιο υιοθέτησε τα πρώτα δέκα, με την ίδια σειρά, με ελαφρές διορθώσεις.
Τουλάχιστον ένα μέλος του συμβουλίου γνώριζε ποιανού ήταν η πρόταση. Δεκατρείς ημέρες πριν από την ψηφοφορία, η δημοτική σύμβουλος Τζένιφερ Κάμπελ έγραψε στον Μπενμπατούλ: «Έχω καλά νέα. Με χαρά στηρίζω το ψήφισμα που προτείνατε, όπως μου το στείλατε». Υπέγραφε: «Η αδελφή σας και συμπατριώτισσά σας Αμερικανή, DrJen». Στη συνεδρίαση του συμβουλίου ο Μπενμπατούλ παρουσιάστηκε, από το τραπέζι όπου κάθονται οι υπηρεσιακοί του συμβουλίου, ως ένα από τα «μέλη της κοινότητας» που εισηγούνταν το μέτρο. Η υπηρεσιακή έκθεση αποδίδει το κείμενο σε «μουσουλμανικές κοινοτικές οργανώσεις του Σαν Ντιέγκο» και δεν κατονομάζει καμία.
Η πατρότητα έχει σημασία για τρεις λόγους. Ο πρώτος είναι το τι κάνει το έγγραφο. Πολλά ψηφίσματα συντάσσονται από τις ομάδες που τα ζητούν και, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν κάνουν τίποτε περισσότερο από το να τιμούν ένα πρόσωπο ή να σηματοδοτούν μια επέτειο. Αυτό ορίζει μια μορφή μισαλλοδοξίας, και το συμβούλιο ζήτησε να σταλεί στην αστυνομία. Την επομένη της ψηφοφορίας, η Νιζάμ δήλωσε στο δημόσιο ραδιόφωνο τι περιμένει από αυτό: «Οι διωκτικές αρχές έχουν πλέον ένα πλαίσιο». Ο δεύτερος λόγος είναι το ποιος το έγραψε. Δύο κυβερνήτες έχουν χαρακτηρίσει το CAIR τρομοκρατική οργάνωση. Το κείμενο του CAIR αποτελεί πλέον το σημείο αναφοράς της πόλης για την αναγνώριση του μίσους κατά των μουσουλμάνων, και όποιος επαναλάβει όσα έχουν πει οι κυβερνήτες αυτοί για το CAIR δεν μπορεί να καταλάβει, με βάση το κείμενο, σε ποια πλευρά της γραμμής του βρίσκεται. Ο τρίτος λόγος είναι ότι το κοινό δεν ενημερώθηκε. Έξι μήνες νωρίτερα το ίδιο συμβούλιο υιοθέτησε έναν ορισμό του αντισημιτισμού και έβαλε το όνομα του συντάκτη του στον τίτλο. Αυτή τη φορά δεν κατονόμασε συντάκτη, και η επιτροπή που είχε ψηφίσει για τον πρώτο ορισμό δεν ψήφισε ποτέ για τον δεύτερο.
Το πώς το σχέδιο του CAIR έγινε δημοτική πολιτική καταγράφεται σε 1.956 σελίδες δημοτικών email που εξασφάλισε το Φόρουμ βάσει της νομοθεσίας της Καλιφόρνια για τα δημόσια έγγραφα. Προέρχονται από δύο γραφεία δημοτικών συμβούλων. Οι εισηγητές του μέτρου, ο πρόεδρος του συμβουλίου Τζο ΛαΚάβα και ο δημοτικός σύμβουλος Σον Έλο-Ριβέρα, δεν έχουν ακόμη δώσει στη δημοσιότητα τα δικά τους αρχεία· το ίδιο ισχύει για τον δήμαρχο και έξι ακόμη δημοτικές υπηρεσίες. Όσα έχουν δοθεί στη δημοσιότητα δείχνουν ότι ο ορισμός δεν ήταν το πρώτο κείμενο που έγραψε το CAIR για το Σαν Ντιέγκο. Επί σχεδόν πέντε χρόνια το τοπικό του γραφείο συνέτασσε δημοτικές διακηρύξεις. Υπάλληλοι της πόλης έστελναν τα σχέδια πίσω στο CAIR για τις διορθώσεις του και έστηναν το βήμα της πόλης για τους ομιλητές του CAIR. Όσοι διαμαρτυρήθηκαν δεν έλαβαν καμία απάντηση που να εμφανίζεται στις σελίδες που δόθηκαν στη δημοσιότητα. Δεν χρειάζεται να παραβιάστηκε κανένας νόμος σε όλα αυτά. Αυτό που τεκμηριώνουν τα έγγραφα είναι μια πόλη που άφησε μια εξωτερική οργάνωση να γράψει τα λόγια της και δεν το είπε στο κοινό.
Ποιο είναι το CAIR
Το CAIR ιδρύθηκε το 1994 από στελέχη του Islamic Association for Palestine, μιας ομάδας που η αμερικανική κυβέρνηση έχει περιγράψει ως μέρος του προπαγανδιστικού μηχανισμού της Χαμάς. Στη δίωξη του Holy Land Foundation, της υπόθεσης χρηματοδότησης της Χαμάς, το υπουργείο Δικαιοσύνης κατονόμασε το CAIR ως συνωμότη χωρίς να του απαγγείλει κατηγορίες. Το 2009 η δικαστής της δίκης έκρινε ότι υπήρχαν «άφθονα στοιχεία που τεκμηριώνουν τις σχέσεις του CAIR, της ISNA και του NAIT με το HLF, με τον Islamic Association for Palestine (“IAP”) και με τη Χαμάς». Εφετείο χαρακτήρισε αργότερα την καταχώριση «αδοκίμαστο ισχυρισμό». Το 2008 το FBI υιοθέτησε πολιτική που περιόριζε τις επαφές του με το CAIR εκτός του πλαισίου ερευνών.
Στις 24 Νοεμβρίου 2023 ο εθνικός εκτελεστικός διευθυντής του CAIR, Νιχάντ Αουάντ, δήλωσε σε συνέδριο στο Σικάγο ότι «χάρηκα που είδα ανθρώπους να σπάνε την πολιορκία» στις 7 Οκτωβρίου. Ο Λευκός Οίκος καταδίκασε τη δήλωση. Ο Αουάντ είπε ότι είχε αποσπαστεί από τα συμφραζόμενα και ότι είχε καταδικάσει τις επιθέσεις κατά Ισραηλινών αμάχων.
Ο κυβερνήτης του Τέξας χαρακτήρισε το CAIR ξένη τρομοκρατική οργάνωση τον Νοέμβριο του 2025, και ο κυβερνήτης της Φλόριντα ακολούθησε με εκτελεστικό διάταγμα τον Δεκέμβριο. Το CAIR προσέφυγε κατά και των δύο. Ομοσπονδιακός δικαστής ανέστειλε το διάταγμα της Φλόριντα τον Μάρτιο του 2026 για λόγους ελευθερίας του λόγου. Στις 29 Σεπτεμβρίου, δύο εβδομάδες μετά την ψηφοφορία στο Σαν Ντιέγκο, ο κυβερνήτης της Φλόριντα και το υπουργικό συμβούλιο της πολιτείας χαρακτήρισαν εκ νέου το CAIR βάσει νέου πολιτειακού νόμου, και το CAIR προσφεύγει και κατά αυτού στα δικαστήρια. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ουδέποτε χαρακτήρισε το CAIR.
Το CAIR στην Καλιφόρνια
Το CAIR Σαν Ντιέγκο δεν είναι ξεχωριστή τοπική οργάνωση. Είναι ένα από τα τέσσερα γραφεία του CAIR California, το οποίο αυτοπροσδιορίζεται ως το μεγαλύτερο και παλαιότερο παράρτημα του CAIR. Τα άλλα γραφεία βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή του Λος Αντζελες, στην περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο και στην κοιλάδα του Σακραμέντο. Και τα τέσσερα ανήκουν σε μία εταιρεία, με έδρα το Ανάχαϊμ, με έσοδα 18,9 εκατ. δολαρίων το 2024. Λαμβάνει επίσης δημόσιο χρήμα. Τον Ιούνιο του 2026 το υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών ενημέρωσε τον κυβερνήτη Γκάβιν Νιούσομ ότι η Καλιφόρνια είχε διοχετεύσει πάνω από 27 εκατ. δολάρια ομοσπονδιακών κονδυλίων για πρόσφυγες στο CAIR California, και προειδοποίησε για πιθανή αναστολή ή αποκλεισμό.
Η εταιρεία αντιμετωπίζει δύο ακόμη έρευνες. Τον Ιανουάριο του 2026 ο πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών Πόρων της Βουλής των Αντιπροσώπων (House Ways and Means Committee) ζήτησε από την Εφορία (IRS) να «ερευνήσει το CAIR-CA και να εξετάσει την ανάκληση του φορολογικά απαλλασσόμενου καθεστώτος του». Η επιστολή του ξεχώριζε το γραφείο του Σαν Ντιέγκο, επειδή είχε πανηγυρίσει για τη «θεσμική του υποστήριξη “πριν, μετά και κατά τη διάρκεια”» της κατάληψης στο UC San Diego. Και τον Ιούνιο του 2025 η Επιτροπή Χρηστών Πολιτικών Πρακτικών της Καλιφόρνια (California’s Fair Political Practices Commission), ο πολιτειακός φορέας εποπτείας της πολιτικής ζωής, ξεκίνησε έρευνα επί ενόρκου καταγγελίας ότι το CAIR California ασκεί λόμπι στο νομοθετικό σώμα αλλά «ουδέποτε συμμορφώθηκε με τις απαιτήσεις εγγραφής ή δημοσιοποίησης για τους λομπίστες που προβλέπει η νομοθεσία της Καλιφόρνια». Η επιτροπή δεν έχει καταλήξει σε πόρισμα. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2026 ενημέρωσε το Φόρουμ ότι η υπόθεση παραμένει ανοιχτή.
Κανένα από αυτά δεν συνιστά διαπίστωση παρανομίας. Το αίτημα προς την Εφορία και η ομοσπονδιακή προειδοποίηση ήταν δημόσια γνωστά πριν ψηφίσει το συμβούλιο. Στις σελίδες που έδωσε στη δημοσιότητα το Σαν Ντιέγκο, κανείς σε γραφείο δημοτικού συμβούλου δεν εμφανίζεται να ρωτά για κάποιο από τα δύο.
Τα πρώτα κείμενα του CAIR για την πόλη
Το πρώτο αίτημα στα έγγραφα που δόθηκαν στη δημοσιότητα είναι μικρής κλίμακας. Στις 22 Νοεμβρίου 2021 ένας υπεύθυνος πολιτικής συνηγορίας του CAIR έστειλε σε υπάλληλο του δημαρχείου email με σήμανση υψηλής προτεραιότητας. Το θέμα ήταν «CAIR Digital Proclamation Request | by Today 6pm». Το CAIR ζητούσε δημοτική διακήρυξη για το ετήσιο δείπνο του. Η διακήρυξη θα τιμούσε το CAIR, και το CAIR παρείχε το κείμενο. Το σχέδιό του ανέφερε ότι το CAIR «έχει βοηθήσει τις ΗΠΑ να γίνουν μια πιο δίκαιη και ισότιμη κοινωνία». Ο υπάλληλος απάντησε σε οκτώ λεπτά. Το επόμενο πρωί έστειλε τη σάρωση: «Ορίστε!». Η σάρωση δεν περιλαμβάνεται στις σελίδες που δόθηκαν στη δημοσιότητα, οπότε το αρχείο δεν δείχνει αν η πόλη χρησιμοποίησε τα λόγια του CAIR. Κανείς στα email που δόθηκαν στη δημοσιότητα δεν αμφισβητεί το αίτημα.
Τον επόμενο Μάρτιο το θέμα ήταν το Ραμαζάνι. Η Νιζάμ έστειλε στο γραφείο του Έλο-Ριβέρα αρχείο με το όνομα «Ramadan Resolution 2022.docx». «Πείραξα ελαφρώς τη διακήρυξη της περασμένης χρονιάς», έγραψε. «Συγχωρήστε τυχόν λάθη. Δεν έχω άνθρωπο πολιτικής σε πολιτειακό επίπεδο για να διορθώνει τα κείμενά μου». Η ημερήσια διάταξη της 5ης Απριλίου περιλάμβανε τη διακήρυξη στο όνομα τεσσάρων δημοτικών συμβούλων. Μια εβδομάδα αργότερα η πόλη διοργάνωσε τελετή για το Ραμαζάνι στο δημαρχείο. «Θα παράσχουμε το βήμα και τον ηχητικό εξοπλισμό», επιβεβαίωσε ο διευθυντής επικοινωνίας του Έλο-Ριβέρα. Η Νιζάμ ήταν καταχωρισμένη να μιλήσει πρώτη και ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου του CAIR δεύτερο, πριν από τέσσερις δημοτικούς συμβούλους. Είχε μία ακόμη ερώτηση: «Είχατε καμιά τύχη με τον Τύπο;»
Την επομένη της τελετής έφτασε μια προειδοποίηση. Η WeCAIR, συνασπισμός πρώην εργαζομένων, μελών διοικητικού συμβουλίου και μελών της κοινότητας του CAIR, έστειλε εννιασέλιδη επιστολή στο γραφείο του Έλο-Ριβέρα και, το ίδιο βράδυ, στην Κάμπελ. Κατήγγελλε «μια κουλτούρα στην οποία η σεξουαλική παρενόχληση, οι διακρίσεις λόγω φύλου και τα αντίποινα εναντίον όσων θέτουν ζητήματα για τέτοιες συμπεριφορές είναι διάχυτα». Κατέληγε: «Μέχρι να το κάνει αυτό, το CAIR δεν είναι κατάλληλος εταίρος στα πολιτικά δικαιώματα». Πρόκειται για ισχυρισμούς, όχι για διαπιστώσεις. Οι σελίδες που δόθηκαν στη δημοσιότητα δεν δείχνουν καμία απάντηση στην επιστολή ούτε καμία συζήτηση γι’ αυτήν. Δεκατρείς ημέρες αργότερα η Νιζάμ ζήτησε βίντεο του Έλο-Ριβέρα, τότε προέδρου του συμβουλίου, ώστε το CAIR να το «στείλει παντού». Το γραφείο του ανέθεσε σε έναν υπάλληλο να γράψει τα επιχειρήματα και σε άλλον να το γυρίσει.
Εκείνο το καλοκαίρι η πόλη έστειλε το σχέδιο του CAIR για άλλη μια διακήρυξη πίσω στο CAIR προς έγκριση. «Μπορείτε να το δείτε και να μου πείτε αν θα θέλατε να προτείνετε αλλαγές;» ρώτησε ο διευθυντής επικοινωνίας του Έλο-Ριβέρα. Η Νιζάμ το έκανε. Οι διορθώσεις της, έγραψε, ήταν «για να μείνουμε στη γραμμή της επικοινωνιακής ταυτότητας σε επίπεδο πολιτείας». Μέσα σε δύο ώρες το σχέδιο της πόλης επέστρεψε φέροντας την ονομασία που είχε δώσει το CAIR California στην επέτειο: «American Muslim Appreciation and Awareness Month». Πήγε στο συμβούλιο στις 2 Αυγούστου.
Μέχρι το 2023 η πόλη δεν προσέφερε καν δικό της σχέδιο. «Είναι εντάξει να χρησιμοποιήσουμε την ίδια διατύπωση με πέρσι και απλώς να αλλάξουμε την ημερομηνία σε 2023;» ρώτησε ο ίδιος συνεργάτης ένα στέλεχος του CAIR εκείνον τον Ιούλιο. Η απάντηση: «Ναι, μόνο η ημερομηνία χρειάζεται ενημέρωση». Η διακήρυξη που υπέγραψαν το συμβούλιο και ο δήμαρχος δεν αναφέρει το CAIR. Η ετήσια έκθεση του CAIR California για εκείνη τη χρονιά αναφέρει το Σαν Ντιέγκο. Καταγράφει την πόλη ανάμεσα σε εκείνες στις οποίες άσκησε «επιτυχώς λόμπι» για να αναγνωρίσουν τον μήνα.
Μετά την 7η Οκτωβρίου
Στις 10 Οκτωβρίου 2023, τρεις ημέρες μετά τη μεγαλύτερη σφαγή Εβραίων από το Ολοκαύτωμα, η Νιζάμ έγραψε στην Κάμπελ «για να εκφράσω τη βαθιά μου απογοήτευση» για αξιωματούχους της Καλιφόρνια των οποίων οι δηλώσεις έδειχναν «αλληλεγγύη και ανησυχία μόνο για το Ισραήλ». Αποκάλεσε τη Γάζα «τη μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή» και το Ισραήλ «κράτος απαρτχάιντ». Η επιστολή δεν περιέχει τη λέξη Χαμάς. Δεν αναφέρει την 7η Οκτωβρίου, τους ομήρους ή τους Ισραηλινούς νεκρούς. Το επιτελείο της Κάμπελ τη διαβίβασε στη διευθύντρια του γραφείου της με την οδηγία: «Για την ψηφιακή σας τεκμηρίωση». Ερωτηθέν για το παρόν άρθρο αν το γραφείο είχε απαντήσει, ανέφερε ότι η δημοτική σύμβουλος «δεν της αρέσει να εμπλέκεται σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, καθώς αυτό δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του δημοτικού συμβουλίου».
Η εξωτερική πολιτική έφτασε στο συμβούλιο ούτως ή άλλως. Τον Φεβρουάριο του 2024 η πόλη πρόσφερε στο CAIR τη διακήρυξη για το Ραμαζάνι χωρίς να της ζητηθεί. Το CAIR αρνήθηκε. Στις 3 Απριλίου έστειλε στα μέλη του συμβουλίου επιστολή στο όνομα οκτώ οργανώσεων: «δεν μπορούμε, εν συνειδήσει, να στηρίξουμε την έκδοση διακήρυξης για το Ραμαζάνι, αν δεν περιλαμβάνει απαίτηση για κατάπαυση του πυρός στην Παλαιστίνη». Το συμβούλιο του Σαν Ντιέγκο δεν διατύπωσε καμία απαίτηση για κατάπαυση του πυρός. Δεν εξέδωσε καμία διακήρυξη για το Ραμαζάνι ούτε εκείνη τη χρονιά ούτε την επόμενη, που ήταν η εναλλακτική την οποία κατονόμαζε η επιστολή. «Δεν νομίζω ότι θα απαντήσουμε», έγραψε η διευθύντρια του γραφείου της Κάμπελ. Η διακήρυξη επανήλθε τον Μάρτιο του 2026. Το γραφείο της Κάμπελ δήλωσε στον συντάκτη ότι «η δημοτική σύμβουλος Κάμπελ έχει στηρίξει αυτή τη διακήρυξη».
Η επιστολή της 3ης Απριλίου κατονόμαζε το CAIR Σαν Ντιέγκο και επτά ακόμη οργανώσεις. Δύο από αυτές ήταν το Palestinian Youth Movement, το οποίο σε δήλωση που παρατίθεται σε επιστολή του γερουσιαστή Τομ Κότον προς την Εφορία το 2025 αποκάλεσε την 7η Οκτωβρίου «έναν άνευ προηγουμένου απελευθερωτικό αγώνα», και το Muslim American Society, το οποίο, σύμφωνα με υπόμνημα του υπουργείου Δικαιοσύνης, «ιδρύθηκε ως ο φανερός βραχίονας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αμερική». Το επεισόδιο δεν τερμάτισε τη σχέση. Πέντε από τις επτά περιλαμβάνονται στον ίδιο τον κατάλογο του CAIR με τις οργανώσεις με τις οποίες υπήρξε «επικοινωνία για συνεισφορά» στον ορισμό του 2026, μεταξύ αυτών και το Muslim American Society. Το Palestinian Youth Movement δεν περιλαμβάνεται.
Στη συνέχεια έγραψε το κοινό. Τον χειμώνα του 2025 και του 2026, 402 άνθρωποι έστειλαν 415 email απαιτώντας να σταματήσει η κομητεία του Σαν Ντιέγκο να χρηματοδοτεί το CAIR. Όλα εκτός από ένα κοινοποιούνταν στον δήμαρχο και στα εννέα μέλη του συμβουλίου. Αρχεία της κομητείας δείχνουν έξι επιχορηγήσεις προς το CAIR California από το 2022, συνολικού ύψους 55.413 δολαρίων. Δύο από αυτές χρηματοδότησαν το ετήσιο δείπνο του CAIR. Τα δημοτικά έγγραφα που δόθηκαν στη δημοσιότητα δεν δείχνουν καμία απάντηση σε κανένα από τα email.
Από το σχέδιο του CAIR στην ψήφο του συμβουλίου
Το Σαν Ντιέγκο είχε υιοθετήσει και στο παρελθόν τον ορισμό εξωτερικής ομάδας, και τότε κατονόμασε την ομάδα. Στις 17 Μαρτίου 2026 το συμβούλιο υιοθέτησε τον ορισμό του αντισημιτισμού που συνέταξε η International Holocaust Remembrance Alliance (IHRA). Το ψήφισμα φέρει το όνομα της IHRA στον τίτλο του, και η Επιτροπή Ανθρωπίνων Σχέσεων είχε ψηφίσει για τον ορισμό σχεδόν 10 μήνες πριν από το συμβούλιο. Ο Έλο-Ριβέρα ήταν ο μόνος που καταψήφισε.
Δύο μήνες αργότερα ήρθαν οι δολοφονίες στο Ισλαμικό Κέντρο. Το σχέδιο ψηφίσματος του CAIR, το αρχείο στον ιστότοπο της πόλης που αναφέρει ως συντάκτη τον Μπενμπατούλ, δημιουργήθηκε στις 16 Ιουλίου 2026. Το συμβούλιο ψήφισε στις 15 Σεπτεμβρίου. Στις 61 ημέρες που μεσολάβησαν, το σχέδιο έφτασε στο γραφείο του νομικού συμβούλου της πόλης και στο γραφείο του προέδρου του συμβουλίου, και το CAIR συναντήθηκε με δύο ακόμη γραφεία δημοτικών συμβούλων. Ποτέ δεν έφτασε σε ψηφοφορία της Επιτροπής Ανθρωπίνων Σχέσεων. Η επιστολή του CAIR προς την επιτροπή χαρακτηρίζει τη σύνταξη «μια επίπονη διαδικασία πολλών μηνών» και απαριθμεί σε ποιους απευθύνθηκε το CAIR στην πορεία: 12 οργανώσεις, οκτώ δημοτικούς συμβούλους ή τα επιτελεία τους και τρεις αξιωματούχους στους οποίους παρουσίασε το ψήφισμα, μεταξύ αυτών τον νομικό σύμβουλο της πόλης και τον εισαγγελέα της κομητείας.
Μέχρι τις 19 Αυγούστου, το γραφείο του νομικού συμβούλου της πόλης είχε έτοιμο δικό του προσχέδιο, για το γραφείο του LaCava. Οι δικηγόροι πρόσθεσαν ρήτρες. Χαρακτήρισαν τον ορισμό «μη νομικά δεσμευτικό», πρόσθεσαν μια γραμμή που προστατεύει την ελευθερία του λόγου και ζήτησαν ο ορισμός να σταλεί σε κάθε δημοτική υπηρεσία, συμπεριλαμβανομένης της αστυνομίας, «ως εκπαιδευτικό υλικό». Οι ίδιες ρήτρες, σχεδόν κατά λέξη, περιλαμβάνονται στο ψήφισμα του Μαρτίου για τον αντισημιτισμό, που συνέταξε ο ίδιος δικηγόρος της πόλης. Οι δικηγόροι «μάζεψαν» επίσης μια δέσμευση. Το προσχέδιο του CAIR δέσμευε την πόλη σε «συνεχιζόμενη επένδυση στη φυσική ασφάλεια των χώρων λατρείας». Το κείμενο που υιοθετήθηκε αναφέρει ότι η πόλη «υποστηρίζει τη φυσική ασφάλεια των χώρων λατρείας». Και μετέφεραν μία πρόταση. Το δωδέκατο παράδειγμα του CAIR έθετε ένα τεστ για την ίδια τη διοίκηση: επίσημες ενέργειες ή πολιτικές που επιβαρύνουν δυσανάλογα τους μουσουλμάνους, χωρίς νόμιμη δικαιολόγηση, μπορεί να συνιστούν «ισλαμοφοβία». Η πρόταση αφαιρέθηκε από τον ορισμό και πέρασε, σχεδόν κατά λέξη, στο τμήμα του ιστορικού του ψηφίσματος. Τα έγγραφα που δόθηκαν στη δημοσιότητα δεν αναφέρουν ποιος το αποφάσισε, ούτε γιατί. Αυτό που απέμεινε ήταν κείμενο του CAIR, με ελαφρές επεξεργασίες.
Στις 26 και 27 Αυγούστου ο Benbatoul συναντήθηκε με το γραφείο του δημοτικού συμβούλου Raul Campillo και με την Campbell. Το προσχέδιο του νομικού συμβούλου της πόλης ήταν ήδη μιας εβδομάδας. Αυτό που αποκόμισε το CAIR από τις συναντήσεις, όπως προκύπτει από τα δικά του ευχαριστήρια σημειώματα, ήταν στήριξη: ο Benbatoul ευχαρίστησε κάθε γραφείο για την «προθυμία του δημοτικού συμβούλου να στηρίξει το επικείμενο Ψήφισμα κατά του Μίσους προς τους Μουσουλμάνους».
Ο ανώτερος σύμβουλος πολιτικής της Campbell, Manuel Reyes, παρέστη στη συνάντησή της και απάντησε σε ερωτήσεις του συντάκτη του παρόντος σχετικά με αυτήν. Το CAIR, έγραψε, «ήρθε σε επαφή με το γραφείο μας και με άλλα γραφεία και ζήτησε συνάντηση για να συζητηθεί ο ορισμός εργασίας της ισλαμοφοβίας». Η συνάντηση «πήγε άψογα». Γνώριζε η δημοτική σύμβουλος ποιος είχε γράψει το κείμενο που είχε συμφωνήσει να στηρίξει; Ήταν, έγραψε ο Reyes, η δική του και της δημοτικής συμβούλου «αντίληψη ότι το CAIR εργάστηκε από κοινού με τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου LaCava και τον δημοτικό σύμβουλο Elo-Rivera για αυτό το ψήφισμα». Πρόσθεσε ότι η Campbell «παίρνει πολύ σοβαρά το ζήτημα της ισλαμοφοβίας και του μίσους, καθώς την αφορά προσωπικά». Μέλη της οικογένειάς της είναι μουσουλμάνοι, έγραψε, και το Islamic Center βρίσκεται στην περιφέρειά της. «Καταδικάζει κάθε μορφή μίσους, συμπεριλαμβανομένης της ισλαμοφοβίας».
Το γραφείο του LaCava ενέκρινε το μέτρο στις 28 Αυγούστου, όπως δείχνει το μητρώο εγκρίσεων της πόλης. Το γραφείο του νομικού συμβούλου της πόλης το ενέκρινε την 1η Σεπτεμβρίου. Η Human Relations Commission επρόκειτο να το εξετάσει στις 9 Σεπτεμβρίου. Η ανακοίνωση της πόλης αναφέρει ότι η συνεδρίαση «is hereby Cancelled for September 9, 2026, due to lack of quorum.» Ο LaCava, που ήταν συνεισηγητής του μέτρου μαζί με τον Elo-Rivera, εξήγησε στους συναδέλφους του γιατί είχε έρθει απευθείας σε αυτούς: «As Council President, I believe this was important to be direct docketed and provide the entire council the opportunity to participate.» Η διαδικασία direct docketing στέλνει ένα μέτρο απευθείας στην ολομέλεια του συμβουλίου. Η επιτροπή δεν είχε τέτοια ευκαιρία. Μία επίτροπος, η Nicole Murray-Ramirez, που στηρίζει την υιοθέτηση ενός ορισμού, έγραψε στο συμβούλιο: «We cannot demand that one community be consulted and heard while failing to provide the same opportunity to another.» Το KPBS μετέδωσε ότι δεν είχε ζητηθεί η γνώμη Εβραίων θρησκευτικών ηγετών.
Τις δύο εβδομάδες πριν από την ψηφοφορία, 47 άνθρωποι έστειλαν στο συμβούλιο 55 email κατά του ψηφίσματος. «Islamophobia Resolution – Beware of CAIR», έγραφε ως θέμα σε ένα από αυτά. Τα έγγραφα που δόθηκαν στη δημοσιότητα δεν δείχνουν απάντηση σε κανένα από αυτά. Οκτώ οργανώσεις έγραψαν υπέρ, και το επιτελείο της Campbell προώθησε πέντε από τις επιστολές τους στον σύμβουλο πολιτικής που είχε συναντηθεί με το CAIR. Από τα 55 email που αντιτίθενται, τα έγγραφα που δόθηκαν στη δημοσιότητα δεν δείχνουν κανένα να του έχει προωθηθεί. Την παραμονή της ψηφοφορίας, συνεργάτης του Elo-Rivera έστειλε το press advisory του CAIR στα επιτελεία άλλων γραφείων του συμβουλίου: «Please feel free to share with your networks.»
Τα έγγραφα που είχε ενώπιόν του το συμβούλιο στις 15 Σεπτεμβρίου δεν κατονόμαζαν τον συντάκτη. Το ψήφισμα αναφέρει ότι ο νομικός σύμβουλος της πόλης στηρίχθηκε σε «information provided by affected third parties.» Το ψήφισμα του Μαρτίου περιλαμβάνει την ίδια φράση, και εκεί το τρίτο μέρος κατονομάζεται στον τίτλο. Η υπηρεσιακή έκθεση, υπογεγραμμένη από τους διευθυντές επιτελείου των εισηγητών, περιγράφει τη διαβούλευσή της σε μία γραμμή: «Collaborated with San Diego Muslim community organizations.» Πάνω από το μισό της έκθεσης, 508 από τις 939 λέξεις της, επαναλαμβάνει κατά λέξη το προσχέδιο του CAIR. Οι διαφάνειες που ετοιμάστηκαν για την ακρόαση απευθύνουν έκκληση υπό τον τίτλο «OUR ASK»: «Support and vote YES on the anti-Muslim hate resolution.» Στις πηγές τους καταγράφουν, μεταξύ άλλων, το «Advocacy Meeting Agenda + Talking Points» του CAIR.
Στη συνεδρίαση, ο γραμματέας της πόλης ανακοίνωσε την καταμέτρηση από την ηλεκτρονική φόρμα σχολίων της πόλης: «65 comments, 64 comments in favor, and one comment in opposition.» Η καταμέτρηση αυτή δεν περιλάμβανε τα email. Το γραφείο της Campbell αναφέρει ότι η διοικητική της βοηθός τηρεί καταγραφή της αλληλογραφίας «in favor and opposed to all items including this resolution» και τη μοιράζεται με τη δημοτική σύμβουλο. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά του συμβουλίου, η ψηφοφορία ήταν 8 προς 0, με ένα μέλος, τη Marni von Wilper, απούσα.
Την επομένη, η Nizam εμφανίστηκε στο KPBS, τον δημόσιο ραδιοφωνικό σταθμό, και είπε τι προσδοκά από τον ορισμό. «Law enforcement now has a framework», είπε. «When somebody’s called a terrorist out in a public event or out on the streets, this framework provides what is and is not to be defined as Islamophobia.» Ο ορισμός της IHRA, είπε, «would constrict the community’s ability to criticize a government which is conducting a genocide.» Ο δικός της «was definitely not an invasion of anyone’s First Amendment rights.» Τα δύο ψηφίσματα περιλαμβάνουν την ίδια ρήτρα περί ελευθερίας του λόγου, κατά λέξη.
Οι σελίδες στις οποίες δεν υπάρχει καμία απάντηση προς τους επικριτές του CAIR δείχνουν πόσο γρήγορα απαντούσε το δημαρχείο στο CAIR. Το αίτημα για το banquet του 2021 απαντήθηκε σε οκτώ λεπτά. Οι διορθώσεις της Nizam το 2022 επανήλθαν με νέο προσχέδιο της πόλης μέσα σε δύο ώρες. Όταν ο Benbatoul ζήτησε το 2026 να συναντήσει την Campbell, η διευθύντρια του επιτελείου της απάντησε την επομένη.
Τι δεν έχει πει η πόλη
Ο δήμαρχος Todd Gloria υπέγραψε το ψήφισμα στις 28 Σεπτεμβρίου. Τον Μάιο, η Nizam είχε πει για τον δήμαρχο και τις διωκτικές αρχές: «They have turned their backs on us.» Την ημέρα της ψηφοφορίας, ο δήμαρχος εξέδωσε δήλωση: «Just as we must speak clearly against antisemitism, we must speak clearly against Islamophobia and every form of hate that seeks to divide our communities.» Γνώριζε ποιος είχε συντάξει τον ορισμό; Το γραφείο του δήλωσε στον συντάκτη του παρόντος ότι «was aware of questions regarding the development of the definition prior to the Sept. 15 City Council action» και ότι ο δήμαρχος «issued his statement following the Council’s unanimous adoption of the resolution.» Στην ερώτηση αν ο ορισμός έχει σταλεί στην αστυνομία, απάντησε ότι τέτοια ερωτήματα «should be directed to those departments.» Στην ερώτηση αν ο δήμαρχος είχε συναντηθεί με το CAIR San Diego μετά τον Μάιο, απάντησε ότι «has continued engaging with members of San Diego’s Muslim community.» Δεν ανέφερε αν είχε συναντηθεί με το CAIR.
Κάθε αξιωματούχος σε αυτή την ιστορία μπορεί να πει ότι δεν παραβιάστηκε κανένας νόμος και ότι ομάδες συνηγορίας δίνουν στις πόλεις τα κείμενά τους διαρκώς. Και οι δύο διαπιστώσεις είναι αληθείς. Καμία, όμως, δεν απαντά σε αυτό που δείχνουν τα έγγραφα: η πόλη έβαλε το όνομά της στο κείμενο του CAIR, ζήτησε να σταλεί στην αστυνομία και δεν είπε στο κοινό ποιανού ήταν το κείμενο. Η πατρότητα του CAIR ήταν εκεί για όποιον άνοιγε τον φάκελο της επιτροπής. Το ψήφισμα και η υπηρεσιακή έκθεση δεν την ανέφεραν.
Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο το CAIR ασκεί ισχύ σε τοπικό επίπεδο. Δεν χρειάζεται να κερδίσει μια εκλογική αναμέτρηση. Χρειάζεται έναν βοηθό που θα στείλει το προσχέδιό του πίσω για έγκριση και έναν πρόεδρο δημοτικού συμβουλίου που θα οδηγήσει το κείμενό του απευθείας σε ψηφοφορία. Στο San Diego είχε και τα δύο.
Τι θα έπρεπε να κάνει το San Diego
Τρία βήματα θα το διόρθωναν. Πρώτον, κάθε ψήφισμα ή διακήρυξη που συντάσσεται εξ ολοκλήρου ή σε μεγάλο βαθμό από εξωτερική οργάνωση θα πρέπει να το δηλώνει ρητά, όπως το ψήφισμα του Μαρτίου κατονομάζει την IHRA. Δεύτερον, ο ορισμός θα πρέπει να επιστρέψει στη Human Relations Commission για την ακρόαση που δεν έγινε ποτέ, με εβραϊκές, LGBT και μεταρρυθμιστικές μουσουλμανικές οργανώσεις στο τραπέζι, και δεν θα πρέπει να σταλεί στην αστυνομία πριν από αυτό. Τρίτον, πριν από οποιαδήποτε νέα συνάντηση αξιωματούχου με το CAIR California, η πόλη θα πρέπει να του θέσει τα ερωτήματα που έχουν ήδη θέσει ο πρόεδρος της Επιτροπής Πόρων και Μέσων (Ways and Means) της Βουλής των Αντιπροσώπων, το αμερικανικό υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών (Department of Health and Human Services) και εκατοντάδες μέλη του κοινού. Θα πρέπει να δημοσιοποιήσει τις απαντήσεις.
Τα έγγραφα λένε ποιος έγραψε τον ορισμό. Δεν λένε τα υπόλοιπα. Αυτοί οι αξιωματούχοι μπορούν.
- Προς τον νομικό σύμβουλο της πόλης: Το CAIR λέει ότι παρουσίασε το ψήφισμά του στο γραφείο σας. Ποιος αποφάσισε τι θα κρατηθεί και ποιος μετέφερε το δωδέκατο παράδειγμά του εκτός του ορισμού;
- Προς τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου LaCava: Το γραφείο σας ενέκρινε το μέτρο 12 ημέρες πριν από τη συνεδρίαση της επιτροπής. Γιατί ήταν «important to be direct docketed»;
- Προς τη δημοτική σύμβουλο Campbell: Γράψατε ότι με χαρά στηρίζατε «the resolution you proposed as sent to me.» Είπατε στους συναδέλφους σας, ή στο κοινό, ποιανού ήταν το ψήφισμα;
- Προς τον δημοτικό σύμβουλο Elo-Rivera: Το γραφείο σας προώθησε τη διατύπωση που πρότεινε το CAIR για τις οικογένειες των νεκρών. Επεξεργάζεται κανείς εκεί όσα γράφει το CAIR πριν τα υιοθετήσει η πόλη;
- Προς τον δήμαρχο Gloria: Το γραφείο σας παρέπεμψε το ερώτημα στις υπηρεσίες. Έχει σταλεί ο ορισμός στην αστυνομία, και τι οδηγίες δίνονται στους αστυνομικούς για τη χρήση του;
Το τελευταίο email
Το CAIR έχει πει τι περιμένει στη συνέχεια. Την επομένη της ψηφοφορίας, ο Benbatoul ευχαρίστησε δύο γραφεία του συμβουλίου με πανομοιότυπη διατύπωση. Το CAIR, έγραψε, προσέβλεπε στο «using this resolution as a building block for continued collaboration and partnership.»
Το επόμενο αίτημα ήρθε μία ημέρα αργότερα. Ο Benbatoul έστειλε στο γραφείο του Elo-Rivera ένα έγγραφο με θέμα «Recognition for ICSD Family of Martyrs.» ICSD είναι το Islamic Center. «Please see the attached document with the language proposed for the recognition», έγραψε. Τέσσερις μήνες μετά τις δολοφονίες, το CAIR πρότεινε τα λόγια που θα χρησιμοποιούσε η πόλη για τις οικογένειες των νεκρών. Το γραφείο του Elo-Rivera διαβίβασε το έγγραφο στο επιτελείο του προέδρου του συμβουλίου, μαζί με τις φωτογραφίες της ψηφοφορίας από το CAIR.
Η απάντηση είναι το τελευταίο email στα έγγραφα που έχει δώσει στη δημοσιότητα το San Diego. «These are great, thanks!», αναφέρει. Αφορά τις φωτογραφίες. Για τα λόγια που έγραψε το CAIR, ώστε να τα πει η πόλη στις οικογένειες τριών δολοφονημένων ανδρών, δεν λέει τίποτα.
Το CAIR San Diego και τα γραφεία του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου LaCava και του δημοτικού συμβούλου Campillo δεν απάντησαν σε αιτήματα για σχόλιο που εστάλησαν στις 30 Σεπτεμβρίου με προθεσμία την 1η Οκτωβρίου. Το γραφείο του δημοτικού συμβούλου Elo-Rivera απάντησε μετά την προθεσμία ότι οριστικοποιούσε τις απαντήσεις του και ζήτησε να τις στείλει την επομένη· καμία δεν είχε φτάσει όταν δημοσιεύτηκε το παρόν άρθρο. Τα γραφεία της δημοτικής συμβούλου Campbell και του δημάρχου Gloria απάντησαν, και οι απαντήσεις τους παρατίθενται παραπάνω. Το άρθρο θα επικαιροποιηθεί αν απαντήσουν και άλλοι.
Σχετικά με τα έγγραφα
Το Φόρουμ της Μέσης Ανατολής (Middle East Forum, MEF) υπέβαλε το αίτημά του βάσει του California Public Records Act (PRA 26-9753) στις 19 Σεπτεμβρίου 2026, ζητώντας τις συμβάσεις, τις πληρωμές, τις διακηρύξεις, τα ψηφίσματα και την αλληλογραφία της πόλης που αφορούν το CAIR California και τα γραφεία του από την 1η Ιανουαρίου 2019. Η Council District 2, το γραφείο της Campbell, έδωσε 1.880 σελίδες στις 22 Σεπτεμβρίου: 697 μηνύματα email με ημερομηνίες από τον Οκτώβριο του 2021 έως τις 17 Σεπτεμβρίου 2026, κυρίως την αλληλογραφία των γραφείων Campbell και Elo-Rivera, με λίγα μηνύματα από το γραφείο του προέδρου του συμβουλίου και τα μαζικά email που εστάλησαν και στα εννέα μέλη του συμβουλίου. Η Council District 7, το γραφείο του Campillo, έδωσε 76 σελίδες, με απαλείψεις, στις 29 Σεπτεμβρίου. Ο City Clerk έδωσε το υλικό της ημερήσιας διάταξης για το μέτρο της 15ης Σεπτεμβρίου και το υπογεγραμμένο ψήφισμα στις 30 Σεπτεμβρίου. Τα άλλα γραφεία στα οποία ανατέθηκε το αίτημα δεν έχουν δώσει τίποτα· η πόλη δήλωσε την 1η Οκτωβρίου ότι εξακολουθούσε να εξετάζει έγγραφα και ανέμενε να δώσει ενημέρωση έως τις 22 Οκτωβρίου. Οι διαπιστώσεις εδώ για όσα δεν δείχνουν τα έγγραφα αφορούν τις 1.956 σελίδες που δόθηκαν στη δημοσιότητα. Τα προσχέδια, τα ψηφίσματα, η υπηρεσιακή έκθεση, το μητρώο εγκρίσεων, οι διαφάνειες της ακρόασης και η ανακοίνωση της επιτροπής που παρατίθενται βρίσκονται στον ιστότοπο της πόλης και υπάρχουν σύνδεσμοι στο κείμενο· το αντίγραφο του ψηφίσματος για την IHRA στο οποίο παραπέμπουμε είναι ο φάκελος της πόλης, όπως αναρτήθηκε από το Combat Antisemitism Movement. Το αντίγραφο του προσχεδίου του CAIR στον ιστότοπο της πόλης αποθηκεύτηκε τελευταία φορά στις 4 Σεπτεμβρίου, μέσα σε δύο λεπτά από την επιστολή που αναρτήθηκε δίπλα του. Η σύγκριση της υπηρεσιακής έκθεσης με το προσχέδιο του CAIR μετρά τις λέξεις σε αποσπάσματα εννέα ή περισσότερων συνεχόμενων λέξεων που εμφανίζονται και στα δύο. Ο φάκελος της καταγγελίας και η επιστολή έναρξης υπόθεσης της Fair Political Practices Commission δόθηκαν στο Φόρουμ στις 29 Σεπτεμβρίου 2026, κατόπιν χωριστού αιτήματος.