Το Κογκρέσο καλό θα ήταν να αγκαλιάσει τη Σομαλιλάνδη ως πρωτοπόρο στη διατήρηση της φύσης, όχι μόνο ως αμυντικό εταίρο
Η κυβέρνηση της Σομαλιλάνδης φροντίζει ώστε η πανίδα της να παραμένει από τις πιο ποικιλόμορφες και πιο υγιείς στο Κέρας της Αφρικής.
Ο Μάικλ Ρούμπιν ειδικεύεται στο Ιράν, την Τουρκία και το Κέρας της Αφρικής. Στη σταδιοδρομία του περιλαμβάνεται θητεία ως αξιωματούχου του Πενταγώνου, με εμπειρία πεδίου στο Ιράν, την Υεμένη και το Ιράκ, καθώς και επαφές με τους Ταλιμπάν πριν από την 11η Σεπτεμβρίου. Ο κ. Ρούμπιν έχει επίσης συμβάλει στη στρατιωτική εκπαίδευση, διδάσκοντας μονάδες του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού και των Πεζοναυτών σχετικά με τις περιφερειακές συγκρούσεις και την τρομοκρατία. Το επιστημονικό του έργο περιλαμβάνει αρκετές σημαντικές εκδόσεις, όπως τα «Dancing with the Devil» και «Eternal Iran». Ο Ρούμπιν απέκτησε διδακτορικό και μεταπτυχιακό στην Ιστορία, καθώς και πτυχίο (B.S.) στη Βιολογία, από το Πανεπιστήμιο Γέιλ.
Ο πρόεδρος Αμπντιραχμάν Μοχάμεντ Αμπντουλάχι «Ίρο» έφτασε στην Ουάσιγκτον στις 5 Σεπτεμβρίου 2026, στην αρχή μιας επίσκεψης διάρκειας σχεδόν τριών εβδομάδων, για να συναντηθεί με Αμερικανούς διαμορφωτές πολιτικής και ηγέτες από όλο τον κόσμο στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, να μιλήσει σε ερευνητικά κέντρα και να συναντήσει τη διασπορά της Σομαλιλάνδης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν συσπειρωθεί γύρω από την υπόθεση της Σομαλιλάνδης. Το 2023 προώθησαν με επιτυχία τη Σομαλιλάνδη στον Νόμο Εξουσιοδότησης Εθνικής Άμυνας του 2023, υποχρεώνοντας ένα απρόθυμο Στέιτ Ντιπάρτμεντ να υποβάλει έκθεση για τις σχέσεις με το υπό διαμόρφωση κράτος. Οι Ρεπουμπλικάνοι χαιρέτισαν πρώτα το άνοιγμα της Ταϊβάν προς τη Σομαλιλάνδη και κατόπιν, στις 26 Δεκεμβρίου 2025, την επίσημη αναγνώριση από το Ισραήλ. Οι προοδευτικοί, ωστόσο, υπήρξαν λιγότερο ενθουσιώδεις για τέσσερις λόγους: πάρα πολλοί είδαν τη Σομαλιλάνδη ως ρεπουμπλικανικό εγχείρημα· παραχώρησαν χώρο στη Δημοκρατική βουλευτή Ιλχάν Ομάρ της Μινεσότα, η οποία προέρχεται από φυλή αντίπαλη των Ισάκ· η μεμονωμένη αναγνώριση από το Ισραήλ και οι αναληθείς φήμες ότι η Σομαλιλάνδη θα φιλοξενούσε εκτοπισμένους από τη Γάζα ενόχλησαν φιλοπαλαιστινιακούς ηγέτες· και η πλατφόρμα και η ατζέντα των Δημοκρατικών δεν έδιναν προτεραιότητα στα στρατιωτικά και στα επιχειρήματα ασφάλειας που προβάλλονταν υπέρ της αμερικανικής αναγνώρισης.
Πέρα όμως από τον γενικό προοδευτισμό και τις προσπάθειες ενίσχυσης της θέσης των γυναικών, οι Δημοκρατικοί θα είχαν πολλά να αγκαλιάσουν στον περιβαλλοντισμό και στις προσπάθειες διατήρησης της φύσης της Σομαλιλάνδης, τομείς στους οποίους, μαζί με τη Ναμίμπια και τη Ρουάντα, έχει αναδειχθεί σε πρωτοπόρο της ηπείρου. Σημειωτέον, το κάνει από αρχή και χωρίς σημαντικά έσοδα από τον τουρισμό ή ξένη βοήθεια. Αν και οι επικριτές υποστηρίζουν ενίοτε ότι η Σομαλιλάνδη δεν είναι παρά ένα αποσχιστικό εγχείρημα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, η Σούκρι Χατζί Ισμαΐλ Μπαντάρε (Shukri Haji Ismail Bandare), πρώην υπουργός Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, αγνόησε επανειλημμένα τις πιέσεις των Εμιράτων για την απελευθέρωση λαθροθήρων και λαθρεμπόρων άγριας ζωής.
Οι διαδοχικές κυβερνήσεις της Σομαλιλάνδης έχουν δώσει ιδιαίτερη έμφαση στη διατήρηση των τσιτάχ, διασώζοντας μικρά από λαθρεμπόρους και διαθέτοντας χιλιάδες στρέμματα σε μια νέα εγκατάσταση για την αποκατάσταση του αιλουροειδούς, που έχει επισήμως χαρακτηριστεί ως «τρωτό», την κατηγορία ακριβώς κάτω από τα απειλούμενα με εξαφάνιση είδη. Σε πρόσφατη επίσκεψή μου στην περιοχή προστασίας των τσιτάχ, μία ώρα με το αυτοκίνητο έξω από την πρωτεύουσα Χαργκέισα, είδα πολλές ομάδες τσιτάχ και συνάντησα ορισμένους από τους κτηνιάτρους, μεταξύ τους και Αμερικανούς, που πραγματοποιούν τακτικές αιμοληψίες, δειγματοληψίες περιττωμάτων και άλλες ιατρικές διαδικασίες, ώστε η πανίδα της Σομαλιλάνδης να παραμείνει από τις πιο ποικιλόμορφες και υγιείς στο Κέρας της Αφρικής.
Μίλησα με τον Ίρο, τον πρώην πρόεδρο Μούσα Μπίχι και άλλους αξιωματούχους, οι οποίοι συμμερίζονται ένα όραμα για τη δημιουργία ενός εθνικού πάρκου στο Κέρας της Αφρικής που θα συναγωνίζεται εκείνα της Σερενγκέτι και της νότιας Αφρικής.
Η διαφορά ανάμεσα στην ξηρασία και στον λιμό εξαρτάται λιγότερο από τη φύση και περισσότερο από την ικανότητα του κράτους. Η Σομαλιλάνδη επιβιώνει από την ξηρασία χωρίς λιμό, επειδή η δημοκρατική της κυβέρνηση προστατεύει τους υδροφόρους ορίζοντες και έχει πατάξει το καταστροφικό για το κλίμα εμπόριο κάρβουνου, από το οποίο η Σομαλία αποκομίζει κέρδη καίγοντας θάμνους και δέντρα, την ώρα που η ερημοποίηση επεκτείνεται.
Η ισχυρότερη αμερικανική εξωτερική πολιτική είναι πάντοτε διακομματική. Στην εποχή του προέδρου Ρόναλντ Ρέιγκαν και του προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων Τόμας «Τιπ» Ο’Νιλ Τζούνιορ, οι δύο ηγέτες από αντίθετους κομματικούς πόλους δεν συμμερίζονταν πάντοτε τα ίδια κίνητρα και τις ίδιες προτεραιότητες, συνεργάζονταν όμως παρ’ όλα αυτά.
Οι Ρεπουμπλικάνοι μπορούν να δουν στη Σομαλιλάνδη ένα προγεφύρωμα απέναντι στον εξτρεμισμό και στην κινεζική διείσδυση· οι Δημοκρατικοί οφείλουν να δουν έναν φάρο δημοκρατίας και περιβαλλοντισμού. Κανείς από τους δύο δεν πρέπει να βλέπει τη Σομαλιλάνδη μόνο μέσα από τον φακό της ισραηλινοπαλαιστινιακής πολιτικής ή άλλων ατζεντών. Από κοινού, η Σομαλιλάνδη θα μπορούσε να είναι το ζήτημα στο οποίο όλοι οι Αμερικανοί θα βρουν και πάλι κοινό έδαφος.