Χριστιανικές οργανώσεις και επίσκοποι συμπράττουν με τη βρετανική κυβέρνηση για κυρώσεις στο Ισραήλ

Κορυφαίες χριστιανικές μη κερδοσκοπικές οργανώσεις, γνωστές για την αντιισραηλινή συνηγορία τους, χαιρέτισαν τις βρετανικές κυρώσεις σε βάρος του Ισραήλ, έπειτα από σχεδόν δύο χρόνια άσκησης πιέσεων προς την κυβέρνηση των Εργατικών να τιμωρήσει το εβραϊκό κράτος για τις «μακροχρόνιες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου».

Λίγες ώρες αφότου ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Εντ Μίλιμπαντ ανακοίνωσε κυρώσεις σε βάρος του Ισραήλ στις 8 Σεπτεμβρίου 2026, η Catholic Agency for Overseas Development (CAFOD) και η Christian Aid εξέδωσαν ανακοινώσεις με τις οποίες υποδέχονταν θετικά τα μέτρα.

Η Christian Aid, η οποία αυτοπροσδιορίζεται ως «η επίσημη υπηρεσία ανθρωπιστικής βοήθειας, ανάπτυξης και συνηγορίας 41 εκκλησιών-χορηγών στη Βρετανία και την Ιρλανδία, και μέρος της εκκλησιαστικής κοινότητας παγκοσμίως», επαίνεσε την «απαγόρευση εισαγωγής προϊόντων από παράνομους ισραηλινούς οικισμούς ως σημαντικό βήμα για την αντιμετώπιση του βίαιου εκτοπισμού των Παλαιστινίων από τη γη τους».

Την ώρα που ο αρχιραβίνος Εφραΐμ Μίρβις καταδίκαζε τις κυρώσεις ως «μαύρη ημέρα για τους Βρετανούς Εβραίους», επιφανείς αγγλικανοί επίσκοποι, μεταξύ των οποίων ο αρχιεπίσκοπος Υόρκης Στίβεν Κότρελ, η επίσκοπος Γκλόστερ Ρέιτσελ Τρίγουικ και η επίσκοπος Τσέλμσφορντ Γκούλι Φράνσις-Ντεχκανί, συντάχθηκαν με το Μουσουλμανικό Συμβούλιο της Βρετανίας (Muslim Council of Britain), το οποίο συνδέεται με ισλαμιστικούς κύκλους, επικροτώντας τις κυρώσεις.

Μιλώντας στη Βουλή των Λόρδων, ο Κότρελ, ο δεύτερος στην ιεραρχία επίσκοπος της Αγγλίας, σημείωσε ότι ενδέχεται να χρειαστούν «περαιτέρω μέτρα» κατά του Ισραήλ. «Έχουμε ζητήσει επί πολλά χρόνια μια τέτοια ενέργεια βασισμένη σε αρχές», είπε. «Πιστεύουμε ότι αυτά τα μέτρα είναι απολύτως αναγκαία και, ειλικρινά, έχουν καθυστερήσει».

Η Τρίγουικ χαρακτήρισε τη δήλωση Μίλιμπαντ «γενναία και θαρραλέα», σημειώνοντας ότι τα «ισχυρά του λόγια χαράσσουν σαφή δράση, που δεν είναι ούτε διπολική ούτε μηδενικού αθροίσματος, και αντανακλούν τη δικαιοσύνη, την αγάπη και το έλεος του Θεού». Η Φράνσις-Ντεχκανί κάλεσε την κυβέρνηση να εφαρμόσει τις κυρώσεις με την «αναγκαία επείγουσα προτεραιότητα», παράλληλα με «αξιολόγηση πρόσθετων μέτρων» για την αποτροπή του ισραηλινού οικιστικού σχεδίου E1.

Η Εκκλησία της Αγγλίας και οι χριστιανικές μη κερδοσκοπικές οργανώσεις, που δραστηριοποιούνται διεθνώς, έχουν ιστορικό ακτιβισμού κατά του εβραϊκού κράτους.

Τον Ιούλιο του 2026, η Γενική Σύνοδος της Εκκλησίας της Αγγλίας ενέκρινε το Kairos II, παλαιστινιακό μανιφέστο που καταδικάζει το Ισραήλ ως κράτος εβραϊκής υπεροχής και υπερασπίζεται τη σφαγή της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 ως συνέπεια της ισραηλινής κατοχής.

Λίγο πριν από την ψηφοφορία της Συνόδου, η αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι Σάρα Μάλαλι προκάλεσε αντιδράσεις, όταν στήριξε αντιισραηλινούς ακτιβιστές με διασυνδέσεις με τρομοκρατικές οργανώσεις και επαίνεσε την «πιστή αντίστασή» τους στο προσκύνημά της στους Αγίους Τόπους, από τις 19 έως τις 24 Ιουνίου 2026.

Η Christian Aid και η CAFOD άσκησαν πιέσεις προς την κυβέρνηση για κυρώσεις σε βάρος του Ισραήλ τα δύο τελευταία χρόνια. Τον Σεπτέμβριο του 2024, και οι δύο φιλανθρωπικές οργανώσεις υπέγραψαν επιστολή προς τον υπουργό Επιχειρήσεων και Εμπορίου, ζητώντας επείγουσα επανεξέταση των εμπορικών σχέσεων με το Ισραήλ.

Τον Σεπτέμβριο του 2025, και οι δύο φιλανθρωπικές οργανώσεις δημοσίευσαν έκθεση με τίτλο «Εμπόριο με παράνομους οικισμούς: Πώς ξένα κράτη και εταιρείες καθιστούν δυνατό το παράνομο ισραηλινό οικιστικό εγχείρημα». Η έκθεση ζητούσε νομοθεσία που θα απαγορεύει κάθε εμπόριο, επενδύσεις και υπηρεσίες «με επιχειρήσεις που εδρεύουν ή δραστηριοποιούνται από παράνομους ισραηλινούς οικισμούς στη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, και στα Υψίπεδα του Γκολάν».

Τον Ιανουάριο του 2025, η Christian Aid κάλεσε το Ηνωμένο Βασίλειο να «αμφισβητήσει την κατοχή», μεταξύ άλλων με «απαγόρευση κάθε εμπορίου και επένδυσης με ισραηλινούς οικισμούς». Τον Φεβρουάριο του 2025 υπέβαλε επτά σελίδες στοιχείων στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Ηνωμένου Βασιλείου, ζητώντας επανεξέταση της Συμφωνίας Εμπορίου και Εταιρικής Σχέσης Ηνωμένου Βασιλείου–Ισραήλ, «ως απάντηση στις διεθνώς παράνομες πράξεις του Ισραήλ».

Η «συνεχής δαιμονοποίηση» αυτών των μη κερδοσκοπικών οργανώσεων «είναι καθοριστική για τη μετακίνηση του διαλόγου περί εμπορίου με τους οικισμούς από το περιθώριο στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και στις συζητήσεις για την κυβερνητική πολιτική», ανέφερε η NGO Monitor σε έκθεση που δημοσιεύθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2026.

Η επιτυχία αυτών των μη κυβερνητικών οργανώσεων να συμπράξουν με την κυβέρνηση για την επιβολή κυρώσεων στο εβραϊκό κράτος αναδεικνύει επίσης την επιρροή τους στη χάραξη πολιτικής του Λονδίνου έναντι του Ισραήλ και την εγγύτητά τους με το Εργατικό Κόμμα.

Εκθέσεις της NGO Monitor συνδέουν χρηματοδότηση της Christian Aid προς το Παλαιστινιακό Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Palestinian Center for Human Rights), το οποίο διατηρεί στενούς δεσμούς με το τρομοκρατικό Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP), που ιδρύθηκε από τον Τζορτζ Χαμπάς, τον οποίο το Time είχε βαφτίσει «χριστιανό νονό της τρομοκρατίας».

Αντίστοιχα, η CAFOD έχει χορηγήσει επιχορηγήσεις σε αρκετές «εξαιρετικά μεροληπτικές και πολιτικοποιημένες ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στην αραβοϊσραηλινή σύγκρουση», μεταξύ των οποίων η Islamic Relief Worldwide, φιλανθρωπική οργάνωση που τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα συμπεριέλαβαν στον κατάλογο χαρακτηρισμένων τρομοκρατικών οντοτήτων το 2014.

Δεν υπάρχει καμία καταγραφή ότι οι αγγλικανοί επίσκοποι, η CAFOD ή η Christian Aid ζήτησαν κυρώσεις κατά άλλων κρατών που διαπράττουν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων της Ινδίας και της Κίνας, των οποίων η κυβέρνηση και η νομοθεσία στοχοποιούν χριστιανούς, ή της Νιγηρίας και του Σουδάν, όπου αυξάνονται οι τζιχαντιστικές σφαγές χριστιανών.

Απαντώντας στις κυρώσεις, ο αγγλικανός θεολόγος Ίαν Πολ κατάρτισε κατάλογο 17 χωρών, σημειώνοντας ότι «το σύστημα εκθέσεων ανά χώρα του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ» καταγράφει ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Αίγυπτο έως το Μπαγκλαντές. «Όχι μόνο δεν σκεφτόμαστε να επιδιώξουμε κυρώσεις σε καμία από αυτές τις χώρες, [αλλά] επιδιώκουμε να αναπτύξουμε σχέσεις κατευνασμού μαζί τους», μολονότι το Ισραήλ είναι «η μόνη δημοκρατία στην περιοχή, και η μόνη που παρέχει πλήρη δημοκρατικά δικαιώματα στις μειονότητές της», μεταξύ των οποίων Άραβες, γυναίκες και σεξουαλικές μειονότητες, έγραψε.