Η αναγνώριση της Σομαλιλάνδης, η οριστική απάντηση του Τραμπ στην Ιλχάν Ομάρ
Ο Τραμπ επέκρινε το εκτεταμένο κύκλωμα απάτης Σομαλών εις βάρος των κοινωνικών υπηρεσιών της Μινεσότα, όμως η σομαλική κουλτούρα δεν είναι η κουλτούρα της Σομαλιλάνδης.
Ο Μάικλ Ρούμπιν ειδικεύεται στο Ιράν, την Τουρκία και το Κέρας της Αφρικής. Στη σταδιοδρομία του περιλαμβάνεται θητεία ως αξιωματούχου του Πενταγώνου, με εμπειρία πεδίου στο Ιράν, την Υεμένη και το Ιράκ, καθώς και επαφές με τους Ταλιμπάν πριν από την 11η Σεπτεμβρίου. Ο κ. Ρούμπιν έχει επίσης συμβάλει στη στρατιωτική εκπαίδευση, διδάσκοντας μονάδες του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού και των Πεζοναυτών σχετικά με τις περιφερειακές συγκρούσεις και την τρομοκρατία. Το επιστημονικό του έργο περιλαμβάνει αρκετές σημαντικές εκδόσεις, όπως τα «Dancing with the Devil» και «Eternal Iran». Ο Ρούμπιν απέκτησε διδακτορικό και μεταπτυχιακό στην Ιστορία, καθώς και πτυχίο (B.S.) στη Βιολογία, από το Πανεπιστήμιο Γέιλ.
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα συναντηθεί με τον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου στις 29 Δεκεμβρίου 2025, ωστόσο ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται διστακτικός ως προς την αναγνώριση της Σομαλιλάνδης, όπως έπραξε το Ισραήλ στις 26 Δεκεμβρίου.
Ο Τραμπ θα έπρεπε να το επανεξετάσει. Για λόγους εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, αλλά και καθώς δίνει μάχη με την αχαλίνωτη σομαλική διαφθορά στη Μινεσότα και με τις προσπάθειες της βουλεύτριας Ιλχάν Ομάρ να υπονομεύσει τις δικές του πολιτικές για τη βοήθεια και τη μετανάστευση, δεν θα μπορούσε να δώσει καλύτερη απάντηση από το να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της Σομαλιλάνδης.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώρισαν για σύντομο διάστημα την ανεξαρτησία της Σομαλιλάνδης το 1960, προτού η χώρα συγχωνευθεί με την Ιταλική Σομαλία και σχηματίσει αυτό που έγινε η Σομαλία. Ο γάμος αυτός διαλύθηκε το 1991, όμως, σαν πρώην σύζυγος που παρενοχλεί, το Μογκαντίσου αρνείται έκτοτε να αφήσει τη Σομαλιλάνδη να φύγει. Υπάρχουν, εντούτοις, άφθονα προηγούμενα διάλυσης ενώσεων και συνομοσπονδιών. Η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε. Το ίδιο και η Γιουγκοσλαβία. Η Ερυθραία αποχώρησε από την Αιθιοπία και το Νότιο Σουδάν αποσχίστηκε από το Σουδάν. Ούτε, όμως, η διάλυση και η απόσχιση καθιστούν αναπόφευκτη τη βία. Η Αίγυπτος και η Συρία σχημάτισαν την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία μεταξύ 1958 και 1971, αλλά στη συνέχεια επανήλθαν ως ξεχωριστά, κυρίαρχα κράτη. Το ίδιο ίσχυσε με τη Σενεγάλη και την Γκάμπια, των οποίων η Συνομοσπονδία της Σενεγκαμβίας, μεταξύ 1982 και 1989, ουδέποτε λειτούργησε.
Γι’ αυτό και η αντίθεση της Αφρικανικής Ένωσης στην ανεξαρτησία της Σομαλιλάνδης είναι τόσο υποκριτική. Ειλικρινά, το ίδιο ισχύει και για πολλά αραβικά κράτη. Το Κατάρ στηρίζει τη Σομαλία, κυρίως λόγω του ισλαμιστικού της προσανατολισμού, όμως το ίδιο το Κατάρ υπήρξε αποσχιστικό κράτος που αποκόπηκε από το Μπαχρέιν πριν από περισσότερο από έναν αιώνα.
Ενώ ο Τραμπ και οι υποστηρικτές του επικρίνουν την εκτεταμένη σομαλική εκστρατεία απάτης που απομύζησε το δίχτυ κοινωνικής προστασίας της Μινεσότα, δεν θα έπρεπε να συγχέει τη σομαλική κουλτούρα με εκείνη της Σομαλιλάνδης. Η Διεθνής Διαφάνεια κατατάσσει σταθερά τη Σομαλία ανάμεσα στις πιο διεφθαρμένες χώρες του κόσμου. Δεκάδες δισ. δολάρια αμερικανικής στήριξης επιδείνωσαν την κατάσταση στη Σομαλία, τροφοδοτώντας δυσλειτουργική διαφθορά και καλλιεργώντας μια κουλτούρα κεκτημένων. Η Σομαλιλάνδη είναι το αντίθετο: αποκομμένη από τη διεθνή βοήθεια, χρειάστηκε να συγκεντρώσει κάθε δολάριο εσωτερικά από τελωνειακά έσοδα και να λογοδοτεί για κάθε κονδύλι, απλώς και μόνο επειδή οι πόροι της ήταν τόσο περιορισμένοι. Αντί να λαμβάνει επιδόματα, η Σομαλιλάνδη έχτισε οικονομική βάση και ένα ακμάζον επιχειρηματικό κλίμα από τις στάχτες της γενοκτονικής εκστρατείας του Σομαλού ηγέτη Μοχάμεντ Σιάντ Μπάρε κατά της φυλής των Ισάκ. Δεν είναι ακόμη η Σιγκαπούρη της Αφρικής, αλλά έχει θέσει τα θεμέλια.
Ο Τραμπ τρέφει ιδιαίτερη εχθρότητα για τη βουλεύτρια Ιλχάν Ομάρ (Δημοκρατικοί, Μινεσότα). «Θα ήθελε να κάνει την κυβέρνηση της χώρας μας ίδια με τη χώρα από την οποία ήρθε: τη Σομαλία», δήλωσε το 2020.
Υπάρχει κάτι το βάσιμο στην κριτική του Τραμπ. Η φυλή και η σκοπιμότητα διαμορφώνουν τους πολιτικούς προσανατολισμούς της Σομαλίας. Ενώ ο αμερικανικός Τύπος πανηγύριζε για την Ομάρ ως πρωτοπόρο, οι Σομαλοί γιόρταζαν την άνοδό της. Αν και ακόμη και οι Σομαλοί σηκώνουν το φρύδι για τον φερόμενο γάμο της με τον αδελφό της, απογοητεύτηκαν που δεν αξιοποίησε την έδρα της στην υποεπιτροπή Αφρικής της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων ώστε να στρέψει ευρύτερα την αμερικανική προσοχή στο Κέρας της Αφρικής και στην προσπάθεια να ορθοποδήσει η Σομαλία. Αντιθέτως, η Ομάρ αποδείχθηκε επαρχιώτισσα και ανίκανη να αποβάλει τη δική της φυλετική νοοτροπία. Ενώ κατακεραύνωνε τις Ηνωμένες Πολιτείες, εξυμνούσε τη Σομαλία. Εντός της ίδιας της Σομαλίας, αναδείχθηκε σε σκληρή οπαδό της φυλής της, επιδιώκοντας να χρησιμοποιήσει τη θέση της στην κυβέρνηση για να ευνοήσει την Πάντλαντ στην επιθετικότητά της κατά της Σομαλιλάνδης. Στην πράξη, όταν οι σομαλικές δυνάμεις-εκπρόσωποι της Κίνας εισέβαλαν στη Σομαλιλάνδη, τάχθηκε με το Πεκίνο.
Αν ο Τραμπ θέλει πραγματικά να αντιταχθεί στην Ομάρ, θα πρέπει να πάψει να ασπάζεται τις σομαλικές πολιτικές που εκείνη υπερασπίζεται τόσο σθεναρά. Αντιθέτως, βλέποντας ότι η Ομάρ και οι ομοϊδεάτισσές της στην προοδευτική «squad» ευνοούν το Μογκαντίσου, και κατ’ επέκταση τους ισλαμιστές και τους Κινέζους κομμουνιστές υποστηρικτές του, θα πρέπει να ταχθεί στο πλευρό της Σομαλιλάνδης. Οχι μόνο θα μπορούσε να κλείσει την πόρτα στη φυλετική ατζέντα και κοσμοθεωρία της Ομάρ, αλλά θα μπορούσε παράλληλα να κάνει την Αμερική ξανά μεγάλη.