Η απάντηση για την τύχη του Ρον Αράντ βρίσκεται στο Ναμπί Σιτ
Τρία αποφασιστικά μέτρα μπορούν να τερματίσουν τη σιωπή που στοιχειώνει την οικογένεια Αράντ από το 1988.
Ο Jose Lev Alvarez είναι Αμερικανοϊσραηλινός ερευνητής με ειδίκευση στην πολιτική ασφάλειας της Μέσης Ανατολής. Πολύγλωσσος βετεράνος των Ειδικών Δυνάμεων των IDF και του αμερικανικού Στρατού, είναι κάτοχος πτυχίου (B.S.) στις νευροεπιστήμες, με δευτερεύουσα κατεύθυνση στις Σπουδές Ισραήλ, από το American University, τριών μεταπτυχιακών τίτλων (διεθνής γεωστρατηγική, εφαρμοσμένη οικονομία και σπουδές πληροφοριών) και πτυχίου Ιατρικής. Ολοκληρώνει διδακτορική διατριβή στις σπουδές πληροφοριών και την παγκόσμια ασφάλεια στην περιοχή της Ουάσιγκτον. Πέραν της ιδιότητάς του ως writing fellow στο Φόρουμ της Μέσης Ανατολής (Middle East Forum, MEF), διατηρεί ιστολόγιο στους The Times of Israel, αρθρογραφεί στον Washington Examiner και παρέχει τακτικά γεωπολιτική ανάλυση σε λατινοαμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα.

Οπως ακριβώς αρχαιολόγοι αποκάλυψαν πρόσφατα νέα στοιχεία για τη μάχη των «Λάμεντ Χε» του 1948 επιστρέφοντας στον ακριβή λόφο της Ιουδαίας όπου έπεσαν οι μαχητές, έτσι και οι ισραηλινές αρχές οφείλουν να απορρίψουν τις απόμακρες θεωρίες γύρω από τον εκλιπόντα πιλότο Ρον Αράντ και να επικεντρωθούν εκ νέου στο λιβανέζικο χωριό όπου εξαφανίστηκε πριν από 40 χρόνια. Στις 16 Οκτωβρίου 1986, οι πολιτοφύλακες της Αμάλ υπό τον Μουσταφά Ντιρανί συνέλαβαν τον Αράντ, αφού εκείνος εκτινάχθηκε από το αεροσκάφος του. Επιστολές και φωτογραφίες επιβεβαίωσαν ότι επέζησε σε όλη τη διάρκεια του 1987 και το Ισραήλ έλαβε το τελευταίο του μήνυμα τον Μάιο του 1988. Τελικά, Ισραηλινοί καταδρομείς συνέλαβαν τον Μουσταφά Ντιρανί το 1994 και, κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, επιβεβαίωσε ότι οι άνδρες του κρατούσαν τον Αράντ σε σπίτι στο Ναμπί Σιτ.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ένα βράδυ οι φρουροί εγκατέλειψαν τη θέση τους λόγω των συγκρούσεων που μαίνονταν σε κοντινή απόσταση και, όταν επέστρεψαν, βρήκαν το δωμάτιο άδειο. Κυκλοφόρησαν ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ότι στελέχη του Σώματος Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) τον μετέφεραν στην Τεχεράνη, κάτι που αποπροσανατόλισε τους Ισραηλινούς επί δεκαετίες. Ωστόσο, ανεξάρτητες εκθέσεις —μεταξύ αυτών μια κοινή έρευνα Ιράν και Χεζμπολάχ το 2004, μια έρευνα υπό τον πρώην διευθυντή της Σιν Μπετ (Σαμπάκ) Γιουβάλ Ντισκίν το 2006 και μια έκθεση πληροφοριών του αντισυνταγματάρχη (ε.α.) Αβι Κάλο το 2016— κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Αράντ πέθανε στο Ναμπί Σιτ το 1988 και αναπαύεται σε τάφο σε κοντινή απόσταση.
Παρ’ όλα αυτά, πράκτορες της Μοσάντ απήγαγαν τους Ιρανούς στρατηγούς Αλί Ρεζά Ασγκαρί στην Κωνσταντινούπολη το 2006 και Αμπντουλάχ Σαμπερί στη Δαμασκό το 2021, χωρίς όμως να αποκομίσουν συγκεκριμένες πληροφορίες από καμία από τις δύο επιχειρήσεις. Ο διευθυντής της Μοσάντ Ντέιβιντ Μπαρνέα διέταξε τελικά να ξεκινήσουν ουσιαστικά «από το μηδέν», αφότου η επιχείρηση Σαμπερί δεν απέδωσε αποτελέσματα. Τον Δεκέμβριο του 2025, ο απόστρατος Λιβανέζος αξιωματικός Αχμαντ Σουκρ —αδελφός του Χασάν— εξαφανίστηκε και τα στοιχεία δείχνουν ανάμειξη της Ιερουσαλήμ, καθώς αναζητούσαν το πού βρίσκεται ο Αράντ. Τον Μάρτιο του 2026, ισραηλινές δυνάμεις άνοιξαν τάφο στο νεκροταφείο του Ναμπί Σιτ, χωρίς αποτέλεσμα. Αργότερα, ρεπορτάζ των New York Times στις 15 Νοεμβρίου 2026 υποστήριξε ότι όσοι κρατούσαν τον Αράντ δεν τον έστειλαν ποτέ στο Ιράν. Αντιθέτως, είτε τον σκότωσαν για να εκδικηθούν τον θάνατο του Χασάν Σουκρ στη μάχη εκείνη τη νύχτα είτε τον πυροβόλησαν κατά τη διάρκεια απόπειρας απόδρασης.
Μετά από όλα αυτά τα γεγονότα, τις αποτυχίες και τις δολοφονίες, τρία αποφασιστικά μέτρα έχουν τη δυνατότητα να τερματίσουν τη σιωπή που στοιχειώνει την οικογένεια Αράντ από το 1988.
Πρώτον, η Ιερουσαλήμ θα πρέπει να αναθέσει στο Σώμα Βάθους (Depth Corps) των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων την εκτέλεση μίας από τις πιο σύνθετες και φιλόδοξες μυστικές επιδρομές του Ισραήλ, με τη συμμετοχή πολλαπλών μονάδων ειδικών δυνάμεων. Προτού καν πατήσει στο έδαφος οποιοδήποτε τμήμα, οι αναλυτές των στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών θα πρέπει να συνθέσουν αποχαρακτηρισμένες αμερικανικές και γαλλικές δορυφορικές εικόνες της δεκαετίας του 1980, λιβανέζικους κτηματολογικούς χάρτες και συνεντεύξεις με επιζώντες κατοίκους της εποχής της Αμάλ, μέσω ουδέτερων διαύλων. Τα μοντέλα ταφής στη Μπεκάα του 1988 θα χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό ενός σημείου. Οι μονάδες Μαγκλάν και Εγκόζ θα απέκλειαν τον αυτοκινητόδρομο της Μπάαλμπεκ και τη διαδρομή προς τη Συρία· η μονάδα Σαλντάγκ και η Μονάδα 669 θα εξασφάλιζαν τον εναέριο διάδρομο· και η Σαγερέτ Ματκάλ, μαζί με τη μονάδα μηχανικού Γιαχαλόμ, θα σάρωναν την περιοχή με φορητά ραντάρ, θα έσκαβαν πριν από την αυγή σε αρκετές προκαθορισμένες ανωμαλίες-στόχους και θα προλάβαιναν τη Χεζμπολάχ και τυχόν διπλωματικές πιέσεις κατά της επιχείρησης.
Δεύτερον, το εβραϊκό κράτος πρέπει να θέσει σε εφαρμογή ένα Shukr Lineage Residual Incentive Protocol (Πρωτόκολλο Υπολειπόμενων Κινήτρων για τη Γενεαλογική Γραμμή Σουκρ) μέσω ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, όπως ο όμιλος Edmond de Rothschild Group. Στην πολιτική των φατριών της Μέσης Ανατολής, το άμεσο οικονομικό συμφέρον θα υπερισχύει πάντοτε οποιασδήποτε ιδεολογικής αφοσίωσης στην Τεχεράνη ή στη Βηρυτό. Οποιοδήποτε εν ζωή ενήλικο μέλος της φατρίας Σουκρ δώσει επαληθεύσιμες συντεταγμένες για τα λείψανα του Αράντ θα διεκδικήσει αμοιβή 2 εκατ. δολαρίων —την οποία θα χρηματοδοτήσει ένα ανθρωπιστικό καταπίστευμα με ιδιωτική πρόσοψη, κατά το πρότυπο του Born to Freedom Foundation, συνδυάζοντας μυστικές κρατικές ισραηλινές μεταφορές κεφαλαίων με ιδιωτική φιλανθρωπία της διασποράς, και την οποία θα εγγυηθεί συμμαχική υπηρεσία πληροφοριών ώστε να αποτραπεί η παρακράτηση για λόγους τραπεζικής συμμόρφωσης— ποσό που θα παραμείνει δεσμευμένο σε μεσεγγυημένο λογαριασμό έως την ολοκλήρωση των εξετάσεων DNA.
Το Ισραήλ δεν πρέπει να χορηγήσει καμία πολιτική αμνηστία ούτε να προχωρήσει σε ανταλλαγές κρατουμένων, αντιμετωπίζοντας τη γνώση της θέσης των λειψάνων ως ιδιωτικό χρηματοοικονομικό περιουσιακό στοιχείο και όχι ως κρατικό περιουσιακό στοιχείο για διαπραγματεύσεις. Ως πεπερασμένη και διαψεύσιμη προσφορά, θα παρακάμψει το βέτο της Χεζμπολάχ και θα άρει τον φόβο της φατρίας για συλλογική τιμωρία. Επιπλέον, αξιόπιστοι δυτικοί εταίροι με σταθερές μουσουλμανικές κοινότητες στο εσωτερικό τους θα μπορούσαν να συνδράμουν το Ισραήλ, παρέχοντας σε αυτούς τους συνεργάτες —εφόσον το ζητήσουν— προστατευόμενη επανεγκατάσταση και νέες νομικές ταυτότητες για τους ίδιους και τις οικογένειές τους, πριν η Ιερουσαλήμ προβεί σε οποιαδήποτε δημόσια ανακοίνωση.
Τέλος, ο ισραηλινός στρατός, η Αμάν και η Μοσάντ θα πρέπει να δημιουργήσουν μια ειδική 1988 Beqaa Forensic Baseline (Ιατροδικαστική Βάση Αναφοράς Μπεκάα 1988) εντός των ισραηλινών στρατιωτικών εργαστηρίων, για την επαλήθευση οποιωνδήποτε λειψάνων ανευρεθούν. Αντί να βασιστούν μόνο σε αλλοιωμένο DNA, πρέπει να διασταυρώσουν τη χημεία του εδάφους, τα γεωργικά φυτοφάρμακα της εποχής, το πετρέλαιο ντίζελ και τις υφαντικές ίνες στολών πτήσης της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας των τελών της δεκαετίας του 1980 με τα υπάρχοντα δείγματα των υπηρεσιών πληροφοριών. Κατά τη διαδικασία αυτή, οι ισραηλινές αρχές θα πρέπει να καλέσουν τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού να ελέγξει την τελική βιολογική ταύτιση. Μόλις οι ομάδες επιβεβαιώσουν την ταυτότητα, θα πρέπει να επαναπατρίσουν αμέσως τα λείψανα μέσω νέας στρατιωτικής επιχείρησης, χωρίς καμία διαπραγμάτευση.
Η εγκατάλειψη του αντικατοπτρισμού της Τεχεράνης αίρει το τελευταίο εμπόδιο. Μια συγκεντρωμένη δράση, βασισμένη σε κίνητρα και οριοθετημένη επιστημονικά, μέσα στο Ναμπί Σιτ αποτελεί τη μοναδική ρεαλιστική οδό για να επιστρέψει ο Αράντ στην πατρίδα του, ανταλλάσσοντας 40 χρόνια διπλωματικής αυταπάτης με μοχλό πίεσης που αποδίδει.