Το Ιράν απειλεί να χτυπήσει την Ευρώπη

Στις 31 Οκτωβρίου 2026, ο ανώτατος ηγέτης Μοτζταμπά Χαμενεΐ (Mojtaba Khamenei) φέρεται να συναντήθηκε με ανώτερους διοικητές των ενόπλων δυνάμεων και να τους έδωσε εντολή να πλήξουν την Ευρώπη. Ο Χαμενεΐ είπε στους διοικητές του να εφαρμόσουν «μαξιμαλιστική αποτροπή» και τους διέταξε να αντιμετωπίζουν κάθε απειλή με «ταχεία απάντηση και χωρίς γεωγραφικούς περιορισμούς». Αμέσως, τα μέσα ενημέρωσης του καθεστώτος προσαρμόστηκαν στη νέα γραμμή.

Η Keyhan, της οποίας τον διευθυντή διορίζει ο ανώτατος ηγέτης, έγραψε ότι οι πιθανοί στόχοι του Ιράν δεν περιορίζονται στη Μέση Ανατολή και περιλαμβάνουν «την καρδιά της Ευρώπης». Πρόσθεσε ότι οι ιρανικοί πύραυλοι μπορούν να πλήξουν βάσεις του ΝΑΤΟ σε απόσταση έως 3.000 μιλίων. Η μεγάλης κυκλοφορίας Hamshahri επανέλαβε το επιχείρημα και υποστήριξε ότι πλήγματα σε βάθος από το Ιράν θα διέκοπταν τις γραμμές ανεφοδιασμού του αμερικανικού στρατού.

Καθώς η πιθανότητα μιας νέας σύγκρουσης αυξάνεται μετά τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές, οι αξιωματούχοι γίνονται ακόμη πιο φωνητικοί ως προς αυτές τις απειλές. Ο Μοχαμάντ Τζαβάντ Λαριτζανί (Mohammad-Javad Larijani), αδελφός του Αλί, που διετέλεσε γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας μέχρι που αμερικανικό πλήγμα τον σκότωσε, και του Σαντέγκ Λαριτζανί, ο οποίος προεδρεύει του Συμβουλίου Σκοπιμότητας, δήλωσε: «Αν συμβεί να δεχθεί το Ιράν επίθεση από αμερικανικές βάσεις στη Γερμανία, την Αλβανία ή την Αγγλία, αυτές οι βάσεις θα είναι νόμιμοι στόχοι μας».

Ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί δήλωσε, σε συνέντευξή του, ότι το Ιράν δεν θα διστάσει να πλήξει αμερικανικές βάσεις για να αμυνθεί, χωρίς να προσδιορίσει κάποια περιοχή. Ανέφερε επίσης ότι συζήτησε το ζήτημα με τον Κύπριο ομόλογό του Κωνσταντίνο Κόμπο, ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι είχε πει στη βρετανική κυβέρνηση να μη χρησιμοποιήσει τις βάσεις της στην Κύπρο για επιθέσεις κατά του Ιράν. Το άρθρο ανέφερε ότι ο Αραγτσί προειδοποίησε το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Βουλγαρία τον Ιούλιο του 2026 ότι θα αντιμετώπιζαν αντίποινα αν οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούσαν τις βάσεις τους.

Άλλοι αξιωματούχοι, όπως βουλευτές και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών που στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής, Μανουτσέρ Μοτακί (Manuchehr Mottaki), απηύθυναν την ίδια προειδοποίηση.

Το Ιράν χρησιμοποιεί αυτό το τέχνασμα για να μετατρέψει τους συμμάχους και τους εταίρους των ΗΠΑ σε лομπίστες κατά μιας νέας σύγκρουσης. Οι αναφερόμενες ζημιές σε αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή και τα χαμηλά αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων ενθαρρύνουν επίσης το Ιράν να πιστεύει ότι θα μπορούσε να πλήξει σοβαρά την αμερικανική πολεμική προσπάθεια. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Epic Fury, το Ιράν επέδειξε την ικανότητά του να φτάσει τη βάση Ντιέγκο Γκαρσία, σε απόσταση περίπου 2.500 μιλίων, πιθανότατα χρησιμοποιώντας φορέα εκτόξευσης διαστημικών οχημάτων Simorgh, ο οποίος είναι συνήθως πολύ ακριβότερος από τους βαλλιστικούς πυραύλους.

Η σπανιότητα ενδέχεται να αποδειχθεί πρόβλημα. Η τακτική του Ιράν στις πυραυλικές επιθέσεις είναι να κατακλύζει τον στόχο, και δεν είναι δημοσίως γνωστό αν το απόθεμά του σε βαλλιστικούς πυραύλους μέσου βεληνεκούς είναι αρκετά μεγάλο ώστε να υπερκεράσει τα αμερικανικά αναχαιτιστικά.

Από την εκεχειρία του Απριλίου 2026, αξιωματούχοι του Σώματος Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) καυχώνται ότι το Ιράν θα αποκαλύψει νέα όπλα σε μελλοντικές συγκρούσεις. Ένα τέτοιο όπλο θα μπορούσε να είναι μια τροποποιημένη εκδοχή του Khorramshahr-4, ενός βαλλιστικού πυραύλου μέσου βεληνεκούς στερεού καυσίμου που θα μπορούσε να φτάσει την Ευρώπη, με πολύ μικρότερο κόστος. Αρχικά, παρατηρητές θεώρησαν ότι αυτό ήταν το όπλο που χρησιμοποίησε το Ιράν εναντίον του Ντιέγκο Γκαρσία.

Το στοίχημα του Ιράν ενδέχεται επίσης να αποδειχθεί καταστροφικό. Οι ευρωπαϊκές ελίτ και οι ευρωπαϊκές κοινωνίες έχουν ταχθεί κατά του πολέμου με το Ιράν, όχι όμως με τίμημα την απεμπόληση της δικής τους ασφάλειας. Σε αντίθεση με τη Μέση Ανατολή, όπου το Ιράν είναι η μόνη απειλή για τους γείτονές του, στην Ευρώπη η κυριότερη απειλή είναι η Ρωσία. Ως εκ τούτου, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν έχουν την πολυτέλεια μιας αμερικανικής αποχώρησης. Αν δεχθούν επίθεση στο έδαφός τους και βρεθούν αντιμέτωπες με το δίλημμα να στραφούν είτε κατά των Ηνωμένων Πολιτειών είτε κατά του Ιράν, ενδέχεται να επιλέξουν αντίποινα εναντίον του Ιράν, το οποίο είναι επίσης προμηθευτής όπλων της Ρωσίας. Η έπαρση του Ιράν ίσως απορρέει από μια εσφαλμένη εκτίμηση ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα ενεργήσουν όπως οι αραβικές κυβερνήσεις και θα επιδιώξουν να κατευνάσουν όλες τις πλευρές.