Μετά το φιάσκο στη Σομαλία, είναι η Τουρκία αξιόπιστος εταίρος κατά της τρομοκρατίας;
Οι υπερασπιστές της Τουρκίας ενδέχεται να παραδέχονται την κακή της συμπεριφορά, συχνά όμως υποστηρίζουν ότι το τίμημα αξίζει.
Ο Μάικλ Ρούμπιν ειδικεύεται στο Ιράν, την Τουρκία και το Κέρας της Αφρικής. Στη σταδιοδρομία του περιλαμβάνεται θητεία ως αξιωματούχου του Πενταγώνου, με εμπειρία πεδίου στο Ιράν, την Υεμένη και το Ιράκ, καθώς και επαφές με τους Ταλιμπάν πριν από την 11η Σεπτεμβρίου. Ο κ. Ρούμπιν έχει επίσης συμβάλει στη στρατιωτική εκπαίδευση, διδάσκοντας μονάδες του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού και των Πεζοναυτών σχετικά με τις περιφερειακές συγκρούσεις και την τρομοκρατία. Το επιστημονικό του έργο περιλαμβάνει αρκετές σημαντικές εκδόσεις, όπως τα «Dancing with the Devil» και «Eternal Iran». Ο Ρούμπιν απέκτησε διδακτορικό και μεταπτυχιακό στην Ιστορία, καθώς και πτυχίο (B.S.) στη Βιολογία, από το Πανεπιστήμιο Γέιλ.

Υπάρχει ένα παράδοξο στη σημερινή Τουρκία. Από τη μία, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στηρίζεται ολοένα και περισσότερο στην Τουρκία ως υποκατάστατο για τη διατήρηση της τάξης στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο. Από την άλλη, οι ίδιες οι ενέργειες της Τουρκίας αποσταθεροποιούν την περιοχή.
Η Τουρκία είναι προβληματικός σύμμαχος. Η στήριξη του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προς τη Χαμάς ξεπερνά την απλή υπεράσπιση. Η Χαμάς σήμερα είναι εξίσου πιθανό να σχεδιάζει τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον του Ισραήλ από την Τουρκία όσο και από το Ιράν. Η Τουρκία επίσης δικαιολογεί, στηρίζει και αποκομίζει κέρδη από παρακλάδια της Αλ Κάιντα και από το Ισλαμικό Κράτος (ISIS). Η κατοχή της Τουρκίας στη βόρεια Κύπρο κακοφορμίζει, καθώς τόσο οι ιρανικές παραφυάδες όσο και οι σουνίτες εξτρεμιστές χρησιμοποιούν τα καζίνα και τα κολέγια της κατεχόμενης ζώνης για ξέπλυμα χρήματος και διακίνηση ανθρώπων. Πιο πρόσφατα, ο δισεκατομμυριούχος γιος του Ερντογάν, Μπιλάλ, επιχείρησε να υπονομεύσει τις κινήσεις του Λιβάνου προς την ειρήνη με το Ισραήλ.
Ο Λίβυος πελάτης της Τουρκίας, Abdul Hamid Dbeibeh, φιλοξενεί τόσο τον επόμενο Οσάμα μπιν Λάντεν όσο και πολιτοφύλακες καταζητούμενους για την επίθεση του 2012 στο αμερικανικό προξενείο της Βεγγάζης. Η αρπαγή χωρικών υδάτων στη Μεσόγειο από την Τουρκία συναγωνίζεται την αλαζονεία του Πεκίνου στη Νότια Σινική Θάλασσα. Ενώ οι υποστηρικτές της Τουρκίας συχνά εκλογικεύουν την αγορά των S-400 ως σύμπτωμα της συναλλακτικής νοοτροπίας του Ερντογάν, ένας τέτοιος οπορτουνισμός είναι πλέον μάλλον ο κανόνας παρά η εξαίρεση. Ο Ερντογάν κράτησε όμηρο το ΝΑΤΟ για να αποσπάσει παραχωρήσεις προτού άρει το βέτο του στην ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας· πιο πρόσφατα επανέλαβε το ίδιο μοτίβο με την Κίνα, αγκαλιάζοντας τη Huawei και ένα νέο σχέδιο ενεργειακών υποδομών ύψους 15 δισ. δολαρίων. Καθώς ο Τραμπ εξέταζε το ενδεχόμενο να αξιοποιήσει τους Κούρδους ώστε να δημιουργηθεί μια ζώνη από την οποία θα μπορούσε να οργανωθεί η ιρανική αντιπολίτευση, ο Ερντογάν φέρεται να απείλησε ότι θα βοηθήσει το Ιράν. Νωρίτερα, η Τουρκία είχε προδώσει στην Τεχεράνη ένα δίκτυο Ισραηλινών κατασκόπων που δρούσαν στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Οι λομπίστες και οι συνήγοροι της Τουρκίας στον κόσμο των ερευνητικών οργανισμών ενδέχεται να αναγνωρίζουν την κακή συμπεριφορά της Τουρκίας και την απόκλιση των στόχων της, συχνά όμως υποστηρίζουν ότι το τίμημα αξίζει. Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι η ανάθεση της περιφερειακής ασφάλειας στον Ερντογάν απελευθερώνει περιορισμένους αμερικανικούς πόρους, ώστε να επικεντρωθούν σε περιοχές μεγαλύτερου στρατηγικού ενδιαφέροντος. Με αυτή τη λογική, η προδοσία των Σύρων Κούρδων, των Αρμενίων χριστιανών ή η σιωπή για την κατοχή της Κύπρου ήταν απλώς ένα αναγκαίο κακό.
Τα πρόσφατα γεγονότα, ωστόσο, δείχνουν ότι το να εμπιστεύεται κανείς την Τουρκία πως θα τηρήσει το δικό της μέρος της συμφωνίας είναι ανοησία. Δείτε τη Σομαλία: η Τουρκία έχει σε μεγάλο βαθμό αναλάβει τα ηνία εκεί, ελέγχοντας το διεθνές αεροδρόμιο, διαχειριζόμενη το λιμάνι και εκπαιδεύοντας τις αντιτρομοκρατικές δυνάμεις. Τούρκοι αξιωματούχοι λένε ότι το κάνουν για να προστατεύσουν τη Σομαλία από την Αλ Σαμπάμπ, αν και στην πραγματικότητα η συμπεριφορά της Τουρκίας είναι μάλλον αποικιοκρατική: αντλεί πόρους από τη Σομαλία και στηρίζει τον πρόεδρο, με αντάλλαγμα την προθυμία του να λειτουργεί ως σφραγίδα έγκρισης.
Η Τουρκία, πάντως, απέτυχε να διασφαλίσει την ασφάλεια της Σομαλίας, τουλάχιστον με τον τρόπο που οραματίζονται οι δυτικοί εταίροι της. Η στήριξη της Τουρκίας στην εξέγερση του Laascaanood άνοιξε τον δρόμο για την επέκταση της Αλ Σαμπάμπ. Η εφαρμογή συστήματος ηλεκτρονικής θεώρησης (e-Visa) από τη Σομαλία υπήρξε καταστροφική, με διαρροή κρίσιμων δεδομένων των αιτούντων. Τώρα διέρρευσε ότι ο Σομαλός διοικητής της μονάδας Duufaan, που είχε εκπαιδευτεί από την Τουρκία, αυτομόλησε στην Αλ Σαμπάμπ παίρνοντας μαζί του φορητούς υπολογιστές, εξοπλισμό επικοινωνιών και απόρρητα αρχεία.
Στην ουσία, πρόκειται για ντεζαβού. Η Τουρκία είχε στο παρελθόν φλερτάρει με το Ισλαμικό Κράτος, μόνο και μόνο για να δει την οργάνωση να επεκτείνει ραγδαία τον έλεγχό της και να επιστρέφει ως «μπούμερανγκ», με επιθέσεις εντός της ίδιας της Τουρκίας. Στην περίπτωση της Duufaan υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: πρώτον, ο έλεγχος που διενήργησε η Τουρκία ήταν ανεπαρκής· δεν γνωρίζει σε ποιους εναποθέτει την εμπιστοσύνη της. Δεύτερον, και εξίσου πιθανό, η Τουρκία επιδίωξε να προωθήσει ανθρώπους που συμπαθούν την τρομοκρατία, πιστεύοντας εσφαλμένα ότι θα μπορούσε να τους κρατήσει υπό έλεγχο.
Θεωρητικά, το παζάρι του Ερντογάν μπορεί να φαίνεται λογικό στον Τραμπ. Στην πραγματικότητα, η άρνηση του Ερντογάν να σταματήσει την προώθηση του ισλαμιστικού εξτρεμισμού καθιστά την ανάθεση ρόλου υποκατάστατου εγγυητή ασφάλειας στην Τουρκία το διπλωματικό αντίστοιχο της πρόσληψης ενός κατά συρροή εμπρηστή για να διευθύνει τον πυροσβεστικό σταθμό.