Τι κάνει το Human Development Fund με τα χρήματά του

Στις δημόσιες πλατφόρμες του, το Human Development Fund (HDF) παρουσιάζεται ως διεθνής ανθρωπιστική φιλανθρωπική οργάνωση αφιερωμένη στο «σπάσιμο του φαύλου κύκλου της φτώχειας». Απευθυνόμενο κυρίως σε μουσουλμάνους Αμερικανούς δωρητές, προβάλλει ένα χαρτοφυλάκιο ανθρωπιστικών προγραμμάτων, που περιλαμβάνει επισιτιστική βοήθεια έκτακτης ανάγκης, υποδομές καθαρού νερού και αποχέτευσης, αναδοχές ορφανών και ιατρική αρωγή. Δραστηριοποιείται σε 27 χώρες, με ιδιαίτερη έμφαση στη Γάζα.

Αν και η οργάνωση, που ιδρύθηκε το 2023, δεν διακινεί ρητή αντιισραηλινή προπαγάνδα, ο Ομάρ Σουλεϊμάν (Omar Suleiman), ιδρυτής του Yaqeen Institute for Islamic Research, ο οποίος έχει δηλώσει ότι το «σιωνιστικό εγχείρημα είναι εξ ολοκλήρου χτισμένο πάνω στην εξόντωση των Παλαιστινίων», λειτουργεί ως προβεβλημένος υποστηρικτής του έργου του HDF.

Χάρη στη στήριξη ανθρώπων όπως ο Σουλεϊμάν και άλλων γνωστών μουσουλμάνων διανοουμένων, όπως ο Αλτάφ Χουσέιν (Altaf Hussein), ο οποίος διετέλεσε επί δύο θητείες πρόεδρος της Muslim Student Association, οργάνωσης που ιδρύθηκε από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, το HDF γνώρισε εξαιρετική ανάπτυξη από την ίδρυσή του. Τα έσοδά του εκτινάχθηκαν από 1,1 εκατ. δολάρια το 2023 σε πάνω από 33 εκατ. δολάρια το 2024, αύξηση σχεδόν 3.000%. Αυτή η αύξηση των δωρεών είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, δεδομένων των διασυνδέσεών του με ισλαμιστές ηγέτες στις Ηνωμένες Πολιτείες, των ερωτημάτων για τις οικονομικές του δραστηριότητες και του δικτύου των αποδεκτών των επιχορηγήσεών του, εντός και εκτός χώρας.

Η δημόσια στήριξη προς το HDF προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από πρόσωπα όπως ο Σουλεϊμάν, ωστόσο η ηγεσία του εκτείνεται και στον χώρο των ομοσπονδιακών συμβάσεων. Ο Μοχάμεντ Χουσέιν (Mohamed Hussein), που καταγράφεται στο εκτελεστικό συμβούλιο του HDF, είναι ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Piedmont Global Language Solutions, εταιρείας με έδρα τη Βιρτζίνια που παρέχει υπηρεσίες μετάφρασης και συμβουλευτικής πολιτισμικής διαμεσολάβησης στο υπουργείο Άμυνας, στο υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας και σε ομοσπονδιακές υπηρεσίες πληροφοριών.

Οι δεσμοί του HDF με το Ισλαμικό Κέντρο Dar Al-Farooq

Στελέχη του HDF έχουν στενούς δεσμούς με το Ισλαμικό Κέντρο Dar Al-Farooq στο Μπλούμινγκτον της Μινεσότα, το οποίο λειτούργησε ως σημείο διανομής γευμάτων στο πλαίσιο του ομοσπονδιακού Προγράμματος Παιδικής Διατροφής κατά τη διάρκεια της απάτης Feeding Our Future. Η υπόθεση αυτή οδήγησε στην καταδίκη δεκάδων κατηγορουμένων, που συνωμότησαν για να υπεξαιρέσουν περίπου 250 εκατ. δολάρια τα οποία προορίζονταν για δωρεάν γεύματα σε παιδιά από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος. Οι διαχειριστές που συνδέονταν με το σημείο δήλωναν υψηλούς ημερήσιους όγκους γευμάτων, τους οποίους οι εισαγγελείς χαρακτήρισαν αργότερα διογκωμένους.

Ενα στέλεχος του HDF με δεσμούς με το Dar Al Farooq είναι ο Αμπντιραχμάν Αντεν Καρίγιε (Abdirahman Aden Kariye), πρώην διευθυντής χώρας της Helping Hand for Relief and Development null (HHRD), μιας άλλης μουσουλμανικής μη κερδοσκοπικής οργάνωσης που έχει βρεθεί υπό έλεγχο για φερόμενες συνεργασίες με το Falah-e-Insaniat Foundation (FIF), βιτρίνα της Lashkar-e-Taiba χαρακτηρισμένη ως τέτοια από τις ΗΠΑ, γεγονός που πυροδότησε έρευνα του Γενικού Επιθεωρητή της USAID null. Ο Καρίγιε, ο οποίος σήμερα είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του HDF, υπηρετεί επίσης ως ιμάμης στο Dar Al-Farooq.

Ο Καρίγιε κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη του 2024 εναντίον του Μουχτάρ Μοχάμεντ Σαρίφ (Mukhtar Mohamed Shariff), επί μακρόν μέλους του τεμένους και καταδικασθέντος κατηγορουμένου που επέβλεπε πτυχές της επιχείρησης διανομής τροφίμων εκεί. Στην κατάθεσή του, ο Καρίγιε, παλιός φίλος του Σαρίφ, δήλωσε ότι παρακολούθησε τη διανομή τροφίμων στο τέμενος αφότου έγινε ιμάμης στα μέσα του 2021 και ότι θεωρούσε τους αναφερόμενους όγκους εύλογους. Οι εισαγγελείς χαρακτήρισαν ανακριβείς ορισμένες πτυχές της κατάθεσης· άλλοι μάρτυρες περιέγραψαν πιο περιορισμένη διανομή (κυρίως τα Σάββατα).

Ο Χαλίντ Ομάρ (Khalid Omar), διευθυντής Εθνικών Εκδηλώσεων και Λειτουργιών του HDF, υπηρέτησε επίσης ως διευθυντής στο Dar Al-Farooq. Το 2021, ενώ η απάτη βρισκόταν σε εξέλιξη, ο Ομάρ παρουσίασε τελετή βράβευσης που τίμησε την Έιμι Μποκ (Aimee Bock), η οποία αργότερα καταδικάστηκε ως κεντρικό πρόσωπο του σχεδίου, και την επαίνεσε δημοσίως ως ισχυρή ηγέτιδα της κοινότητας, όπως και το πρόγραμμα Feeding Our Future.

Ο Ομάρ είναι επίσης ανώτερος οργανωτής στην ISAIAH και συνεργάζεται με τη Faith in Minnesota, δύο δίκτυα συνηγορίας τύπου 501(c)(4) με επίκεντρο την πολιτική κινητοποίηση, συμπεριλαμβανομένων εκστρατειών κατά της ομοσπονδιακής επιβολής της μεταναστευτικής νομοθεσίας. Κατά τη διάρκεια της ομοσπονδιακής επιχείρησης επιβολής της μεταναστευτικής νομοθεσίας στις αρχές του 2026, γνωστής ως Operation Metro Surge, τα δίκτυα αυτά πρωτοστάτησαν σε μεγάλης κλίμακας δημόσιες διαδηλώσεις, που κορυφώθηκαν με μια μεγάλη ημέρα δράσης στις 23 Ιανουαρίου 2026. Εκείνη την ημέρα, η ISAIAH και η Faith in Minnesota οργάνωσαν δημόσια διαμαρτυρία στο Διεθνές Αεροδρόμιο Μινεάπολης-Σεντ Πολ, όπου δεκάδες ακτιβιστές και κληρικοί συνελήφθησαν με κατηγορίες για πολιτική ανυπακοή και παράνομη είσοδο.

Οι αποδέκτες των επιχορηγήσεων του HDF

Σύμφωνα με τις φορολογικές δηλώσεις του HDF προς την IRS για το 2024, οι οποίες αναφέρουν ότι η έδρα της οργάνωσης βρίσκεται στο Μίσιγκαν, 16.092.667 δολάρια των εσόδων του ήταν άμεσες εισφορές, περίπου το 50%. Το άλλο μισό, 16.286.025 δολάρια, αποτελούνταν από «μη χρηματικές εισφορές» φαρμακευτικών και ιατρικών προμηθειών, οι οποίες, με βάση το χρηματικό ποσό, φαίνεται ότι παρέμεναν αδιάθετες στο κλείσιμο της οικονομικής χρήσης του 2024.

Με το μισό των εσόδων του να αναφέρεται ως αδιάθετο έως το τέλος του 2024, ο τρόπος με τον οποίο δαπανήθηκε το άλλο μισό αποκαλύπτει τον επιθετικό μηχανισμό που κινεί την επιχείρηση. Το HDF, που δεν απάντησε σε ερωτήματα του Focus on Western Islamism, δαπάνησε σημαντικά περισσότερα σε διαφήμιση (3,13 εκατ. δολάρια) από τα 2,69 εκατ. δολάρια που έδωσε σε αποδέκτες επιχορηγήσεων στην Αφρική, την Ασία και τη Μέση Ανατολή το 2024.

Το 2024, το HDF ανέφερε δαπάνες 3.132.170 δολαρίων για «Διαφήμιση και προώθηση», περίπου το 27% του συνολικού προϋπολογισμού δαπανών του, παρότι διαφημίζει δημοσίως ότι μόνο το 9% των εισφορών χρησιμοποιείται για κόστη μάρκετινγκ και λειτουργίας.

Σε μια πιθανή προσπάθεια να μη σημάνει συναγερμό ο λογαριασμός διαφήμισής του σε ιστοτόπους ελέγχου φιλανθρωπικών οργανώσεων, όπως το Charity Navigator, που τιμωρούν οργανώσεις με ασυνήθιστα υψηλά γενικά έξοδα εράνων, το HDF φαίνεται να χρησιμοποιεί μια λογιστική μέθοδο γνωστή ως επιμερισμός κοινού κόστους. Αναφέροντας ότι οι διαφημίσεις συγκέντρωσης κεφαλαίων εξυπηρετούσαν και «εκπαιδευτικό» ή «προγραμματικό» σκοπό, οι δηλώσεις του HDF επιμέρισαν έναν λογαριασμό κοινού κόστους ανάμεσα στις Υπηρεσίες Προγραμμάτων και τα Έξοδα Εράνων με ακριβή μαθηματική κατανομή 50/50, με ακριβώς 1.566.085 δολάρια να δηλώνονται σε κάθε κατηγορία.

Οι οικονομικές γνωστοποιήσεις δείχνουν επίσης ότι εκατομμύρια δολάρια δόθηκαν σε ένα δίκτυο μη κερδοσκοπικών οργανώσεων με έδρα τις ΗΠΑ, που συνδέονται με την ηγεσία της οργάνωσης. Αυτές οι κύριες οργανώσεις-αποδέκτες επιχορηγήσεων μοιράζονται αλληλεπικαλυπτόμενη διοίκηση και διακυβέρνηση με το ίδιο το HDF, δημιουργώντας ένα σύστημα στο οποίο τα κεφάλαια μεταφέρονταν ανάμεσα σε στενά συνδεδεμένες οντότητες εντός των ΗΠΑ, αντί να είναι ιχνηλατήσιμα σε ανθρωπιστικά προγράμματα.

Το Miftaah Institute στο Γουόρεν, Μίσιγκαν, έλαβε 722.000 δολάρια από το HDF. Ενώ ο αποδέκτης της επιχορήγησης κατονομάζεται ως «International Islamic Faith» στη φορολογική δήλωση, ο αριθμός φορολογικού μητρώου που δίνεται αντιστοιχεί άμεσα στον επίσημο EIN του Miftaah: 85-0828075. Το Miftaah αναφέρεται επίσης δίπλα στο HDF ως οργάνωση-εταίρος του Dar Al-Farooq, ενώ οι λόγιοί του συμμετέχουν σε εκδηλώσεις συγκέντρωσης κεφαλαίων του HDF. Το Miftaah Institute λειτουργεί ως ιδεολογικό εκκολαπτήριο του ριζοσπαστικού ισλαμισμού στη Δύση, παρέχοντας βήμα σε σκληροπυρηνικές φυσιογνωμίες όπως ο Shaykh Yasir Qadhi και ο Ομάρ Σουλεϊμάν. Μέσω στρατηγικών συμμαχιών με οργανώσεις όπως το Qalam Institute, το Miftaah καθιστά οικείες στο αμερικανικό κοινό διακρατικές ισλαμιστικές ατζέντες.

Το HDF χορήγησε επίσης 250.510 δολάρια στο Al Jazari Institute, μια ακόμη οργάνωση συνδεδεμένη με το Dar Al-Farooq. Το Al Jazari Institute δεν είναι απλώς ένας ανεξάρτητος αποδέκτης· είναι η μητρική μη κερδοσκοπική οργάνωση και το βασικό ιεροσπουδαστικό πρόγραμμα υπό το οποίο λειτουργεί άμεσα το Κέντρο Dar Al-Farooq. Διοχετεύοντας ένα τέταρτο του εκατομμυρίου δολαρίων στο Al Jazari Institute, το HDF έγινε ο μεγαλύτερος δωρητής του ιδρύματος.

Αλλη μια επιχορήγηση 52.000 δολαρίων δόθηκε στο Qalam Foundation, η ηγεσία του οποίου αλληλεπικαλύπτεται με το Συμβούλιο Καθοδήγησης Σαρία του HDF μέσω του Qalam Institute, με έδρα το Τέξας, και ειδικότερα μέσω του Shaykh AbdulNasir Jangda, του ιδρυτή και προέδρου του Qalam.

Το Qalam είναι η σημαντικότερη και πιο επιδραστική ντεομπάντι οργάνωση στις Ηνωμένες Πολιτείες, λειτουργώντας ως βασικό ιεροσπουδαστήριο που εντάσσει σκληροπυρηνικούς ιμάμηδες, εκπαιδευτικούς και ηγέτες κοινοτήτων σε τεμένη σε ολόκληρη τη χώρα. Σε αυτούς περιλαμβάνονται κεντρικά στελέχη όπως ο Abdul Nasir Jangda και ο Hussain Kamani, οι οποίοι έχουν δικαιολογήσει βίαιες παραδοσιακές τιμωρίες, τη σεξουαλική δουλεία και έχουν εγκρίνει τη θανάτωση των μοιχών. Ο Kamani χαρακτήρισε τη δυτική κοσμική κοινωνία «βρομιά», δηλώνοντας: «Είμαστε περικυκλωμένοι από βρομιά … το περιβάλλον μας είναι γεμάτο από αυτή τη βρομιά, όπου κι αν στραφούμε».

Συνολικά, πάνω από 1 εκατ. δολάρια κατευθύνθηκαν σε ένα συνδεδεμένο δίκτυο οργανώσεων που σχετίζονται με τα στελέχη του HDF.

Ενώ το εγχώριο ίχνος του χρήματος είναι ιχνηλατήσιμο, το διεθνές προσφέρει πλήρη ανωνυμία. Το HDF άφησε τα ονόματα των αλλοδαπών αποδεκτών εντελώς κενά, συγκεντρώνοντας τα κεφάλαια σε γενικόλογες γεωγραφικές ενότητες. Το HDF αναφέρει ότι έδωσε λίγο πάνω από 2 εκατ. δολάρια σε μη κατονομαζόμενους αποδέκτες στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, 558.000 δολάρια σε ανώνυμους αποδέκτες σε άλλα μέρη της Αφρικής και λίγο κάτω από 50.000 δολάρια σε ανώνυμους αποδέκτες στη Νότια Ασία.

Οι δηλώσεις του HDF αναφέρουν μηδενικά γραφεία, εργαζομένους και αντιπροσώπους εκτός των ΗΠΑ, γεγονός που υποδεικνύει ότι το HDF λειτουργεί εξ ολοκλήρου ως αόρατη οργάνωση-δίαυλος χρηματοδότησης. Η αναφερόμενη απουσία διεθνούς προσωπικού στις ομοσπονδιακές δηλώσεις έρχεται σε αντίφαση με το διαφημιστικό του υλικό. Στην πύλη του για την ανακούφιση της Γάζας, το HDF δηλώνει ότι διατηρεί επιτόπιο δυναμικό «άνω των 90 μελών ομάδας» εντός της Γάζας, που διαχειρίζονται κινητά ιατρικά καραβάνια, συσσίτια ζεστών γευμάτων και σχολεία εγκεκριμένα από το υπουργείο Παιδείας της Χαμάς. Το HDF ισχυρίζεται επίσης ότι η μεταφορά υλικής βοήθειας μέσω των συνοριακών περασμάτων προς τη Γάζα μπορεί να είναι «σοβαρά περιορισμένη από περιορισμούς ασφαλείας». Ως εκ τούτου, το HDF δηλώνει ότι βασίζεται στην «αγορά διαθέσιμων προμηθειών από τοπικούς χονδρεμπόρους» ήδη εντός της Γάζας.

Η ηγεσία του HDF είναι προφανώς σε εγρήγορση απέναντι στον έλεγχο που ακολουθεί τις μουσουλμανικές φιλανθρωπικές οργανώσεις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Σε ανάρτηση του 2024 στη σελίδα του στο Facebook, το HDF ανακοίνωσε ότι ο διευθύνων σύμβουλος Abdirahman Kariye είχε φιλοξενήσει τον Irshad Rasheed, πρόεδρο του Τμήματος Ισλαμικής Τραπεζικής της Stearns Bank N.A., στα γραφεία της οργάνωσης στη Μινεάπολη, προκειμένου να «διερευνήσουν ευκαιρίες συνεργασίας». Το σκεπτικό που δηλώθηκε ήταν η αξία των «ισχυρών σχέσεων με τις τράπεζες, ιδίως για φιλανθρωπικές οργανώσεις και οργανισμούς μουσουλμανικής βάσης που συχνά αντιμετωπίζουν προκλήσεις αποκλεισμού από τραπεζικές υπηρεσίες».

Το συμπέρασμα είναι το εξής: το HDF, μια φιλανθρωπική οργάνωση που συγκέντρωσε 33 εκατ. δολάρια στον δεύτερο χρόνο λειτουργίας της, δαπάνησε περισσότερα σε διαφήμιση από όσα χορήγησε στο εξωτερικό, διοχέτευσε πάνω από 1 εκατ. δολάρια σε οργανώσεις που διευθύνονται από τα ίδια της τα στελέχη και δήλωσε εκατομμύρια ακόμη σε αλλοδαπούς αποδέκτες τους οποίους αρνήθηκε να κατονομάσει, ενώ λέει στους δωρητές της ότι απασχολεί ενενήντα άτομα σε μια περιοχή όπου, σύμφωνα με τις ομοσπονδιακές της δηλώσεις, δεν έχει κανέναν. Μια οργάνωση που μεγάλωσε τόσο γρήγορα χάρη στην εμπιστοσύνη των δωρητών της οφείλει σε αυτούς, καθώς και στις ρυθμιστικές αρχές που της παραχώρησαν τη φοροαπαλλαγή, πληρέστερη λογοδοσία από αυτήν που έχουν προσφέρει οι φορολογικές της δηλώσεις.