Μουσουλμάνοι ηγέτες προβάλλουν τον Μαμντάνι και τον Ελ Σαγιέντ στο συνέδριο της ISNA

Στελέχη ορισμένων από τις πιο προβεβλημένες μουσουλμανικές οργανώσεις υπεράσπισης δικαιωμάτων και πολιτικής συμμετοχής στις ΗΠΑ αξιοποίησαν πάνελ στο 63ο ετήσιο συνέδριο της Ισλαμικής Εταιρείας της Βόρειας Αμερικής (Islamic Society of North America, ISNA), στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, που πραγματοποιήθηκε το τριήμερο της αργίας του Labor Day, για να ωθήσουν την κοινότητά τους σε βαθύτερη πολιτική κινητοποίηση. Επανέφεραν κατ’ επανάληψη ως υπόδειγμα μουσουλμανικής πολιτικής ανόδου τον Ζοχράν Μαμντάνι (Zohran Mamdani) από τη Νέα Υόρκη και τον Αμπντούλ Ελ Σαγιέντ (Abdul El-Sayed) από το Μίσιγκαν.

Στη συνεδρία με τίτλο «Voicing Vulnerability Through Civic Presence» συμμετείχαν ο Σαλάμ αλ Μαραγιάτι (Salam al-Marayati), πρόεδρος και συνιδρυτής του Muslim Public Affairs Council (MPAC)· ο Μοχάμεντ Γκούλα (Mohamed Gula), προσωρινός διευθύνων σύμβουλος της Emgage USA· ο Χουσάμ Αϊλούς (Hussam Ayloush), εκτελεστικός διευθυντής του παραρτήματος του Συμβουλίου Αμερικανοϊσλαμικών Σχέσεων (CAIR) στο Λος Αντζελες· ο μουφτής Ουασίμ Καν (Wasim Khan), κοσμήτορας και διευθυντής του ISRA Foundation με έδρα το Τέξας· και η Αμίρα Ελγκαουάμπι (Amira Elghawaby), πρώην ειδική εκπρόσωπος του Καναδά για την καταπολέμηση της ισλαμοφοβίας.

Η ISNA διαθέτει ένα προβληματικό θεσμικό παρελθόν, που εγείρει ερωτήματα για τα κίνητρα πίσω από την έκκληση του πάνελ για πολιτική άνοδο. Η ίδια η οργάνωση κατονομαζόταν σε στρατηγικό υπόμνημα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας του 1991, το οποίο κατασχέθηκε από το FBI το 2004 και αργότερα προσκομίστηκε ως αποδεικτικό στοιχείο στη δίκη για χρηματοδότηση τρομοκρατίας του Holy Land Foundation το 2007· το υπόμνημα περιέγραφε το εγχείρημα της οργάνωσης στη Βόρεια Αμερική ως «Civilization-Jihadist Process» («διαδικασία πολιτισμικής-τζιχαντιστικής δράσης»), που στόχευε να υπονομεύσει τους δυτικούς θεσμούς «from within» («εκ των έσω»), με την ISNA να αναφέρεται πρώτη μεταξύ των «organizations of our friends» («οργανώσεων των φίλων μας»). Αποχαρακτηρισμένα υπομνήματα του FBI από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 κατέληγαν ομοίως ότι πρόσωπα συνδεδεμένα με την Αδελφότητα είχαν ανέλθει σε «leadership roles» («ηγετικούς ρόλους») εντός της ISNA και του μητρικού της καταπιστεύματος, του North American Islamic Trust, γεγονός που τους έδινε τη δυνατότητα να κατευθύνουν τις δραστηριότητες των μουσουλμάνων σε ολόκληρες τις ΗΠΑ. Η ISNA έχει απορρίψει οποιονδήποτε τέτοιο χαρακτηρισμό, περιγράφοντας τους ισχυρισμούς ως άσκηση «guilt by association» («ενοχής διά συσχετισμού»).

Τη συζήτηση συντόνισε ο Μουζαμίλ Αχμεντ (Muzammil Ahmed), γιατρός με έδρα το Μίσιγκαν, ο οποίος έθεσε από την αρχή έναν αντιπαραθετικό τόνο. Η συνεδρία, είπε, θα κάλυπτε «strategies in improving our civic engagement and our civic power in this community» («στρατηγικές για τη βελτίωση της πολιτικής συμμετοχής μας και της πολιτικής ισχύος μας σε αυτή την κοινότητα») και «ways of preventing some of the people that are holding us back» («τρόπους για να αποτρέψουμε ορισμένους από τους ανθρώπους που μας κρατούν πίσω»).

Η ώρα που ακολούθησε κινήθηκε γύρω από δύο επαναλαμβανόμενους ισχυρισμούς: μια «γενοκτονία» στη Γάζα, χρηματοδοτούμενη από αμερικανικά φορολογικά δολάρια, και μια «Islamophobia» σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, πολύ χειρότερη απ’ ό,τι μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Και οι δύο καταγγελίες παρουσιάστηκαν ως απόδειξη ότι το ακροατήριο δεν είχε άλλη επιλογή από το να κινητοποιηθεί και να αντεπιτεθεί.

Ο Γκούλα άνοιξε παρουσιάζοντας τα δύο χρόνια μουσουλμανικής εκλογικής δραστηριότητας ως «amazing feats» («εντυπωσιακά επιτεύγματα»), καταγράφοντας την επίδραση της κοινότητας μέσα από τις εκστρατείες «Abandon Biden» και «Uncommitted» στην προεδρική κούρσα του 2024. Ως τεκμήριο επικαλέστηκε το πρώτο στην ιστορία επίσημο πάνελ για τα παλαιστινιακά ανθρώπινα δικαιώματα στο Εθνικό Συνέδριο των Δημοκρατικών εκείνης της χρονιάς, καθώς και πέντε μη κατονομαζόμενους Αφροαμερικανούς μουσουλμάνους που μίλησαν στο ίδιο συνέδριο. Χωρίς να τους κατονομάσει, επικαλέστηκε επίσης τη μουσουλμανική ταυτότητα του Μπατς Γουέρ (Butch Ware) και της Μελίνα Αμπντουλά (Melina Abdullah), των υποψηφίων αντιπροέδρων του Κόμματος των Πρασίνων και της ανεξάρτητης παράταξης, ως ένδειξη της ταχύτατα αυξανόμενης επιρροής της κοινότητας στην αμερικανική εκλογική πολιτική.

«How we define success is not necessarily about whether we win an election», είπε. «How we define success is the impact that we’re able to make in the building blocks that we build off of.»

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στον Ζοχράν Μαμντάνι, δήμαρχο της Νέας Υόρκης, ο οποίος, όπως ισχυρίστηκε, τον Δεκέμβριο του 2024 ήταν «polling at like one percent», πριν κερδίσει τη δημαρχιακή αναμέτρηση τον Νοέμβριο του 2025. «They said he couldn’t do it, and he did it», είπε ο Γκούλα, προσθέτοντας ότι τα μουσουλμανόπαιδα «were seeing someone that looks like them and sounds like them». Η αποτυχημένη υποψηφιότητα του Ελ Σαγιέντ για κυβερνήτης το 2018, υποστήριξε, έσπειρε μια ολόκληρη γενιά υποψηφίων και στελεχών εκστρατειών.

Αναφερόμενος εμμέσως στις επικείμενες ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, έκλεισε λέγοντας: «It’s extremely important because as we go into 2026, we’ve already won so many races and created so much impact to the extent that our narrative is being used as a strategy against us. We’re still at the forefront. That impact is the power that we’re building.»

Ο Αϊλούς, του CAIR-LA, χαρακτήρισε τη νίκη του Μαμντάνι «a beautiful momentum» και κάλεσε επανειλημμένα τους παρευρισκόμενους να κάνουν την πολιτική συμμετοχή «part of the culture» («μέρος της κουλτούρας») της μουσουλμανικής κοινότητας: «Continue to vote. Continue to run for office. Continue to support bills. Continue to build coalitions.» Παρουσιάζοντας την πολιτική συμμετοχή ως θρησκευτική υποχρέωση, είπε: «This is an order, a mandate. You forbid evil, and you believe in Allah. You do this for the selfless reason to serve Allah. So we’re an ummah (global Muslim collective) with a purpose. There is no need for us to develop, to think, to come up with a purpose. That purpose is given to us, mandated upon us by Allah through our faith.»

Ο Αϊλούς προέτρεψε επίσης τους παρευρισκόμενους να ασκήσουν πίεση στους ιμάμηδες και στα διοικητικά συμβούλια των τζαμιών τους, μέχρι η εκλογική συμμετοχή να γίνει μέρος της θρησκευτικής ζωής, προειδοποιώντας ότι «voting is the beginning, not the end». Υποστήριξε ότι η αμερικανική κοινή γνώμη έχει στραφεί αποφασιστικά εναντίον του Ισραήλ, ισχυριζόμενος ότι η σύνδεση με τη φιλοϊσραηλινή ομάδα πίεσης American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) έχει πλέον καταστεί εκλογικό βάρος για τους υποψηφίους.

Ο μουφτής Καν προέτρεψε οργανώσεις όπως η ISNA να προσλαμβάνουν και να χρηματοδοτούν ιμάμηδες σε αμερικανικές πόλεις, ώστε να καλλιεργούν σχέσεις με αιρετούς αξιωματούχους.

Πώς η 9/11 επηρέασε τις πολιτικές φιλοδοξίες των μουσουλμάνων

Ο αλ Μαραγιάτι επέμεινε ότι οι μουσουλμάνοι πρέπει να βρίσκονται «at the table» και όχι «receive the crumbs from the table and say thank you». Περιέγραψε την 9/11 με προσωπικούς όρους: βάδιζε προς μια συνάντηση στον Λευκό Οίκο, όπου αναμενόταν ότι ο πρόεδρος George W. Bush θα όριζε έναν μουσουλμάνο στην κυβέρνησή του, όταν έφτασε η είδηση ότι το πρώτο αεροσκάφος είχε χτυπήσει τον North Tower.

Ούτε η λέξη «terrorism» ούτε η λέξη «terrorist» εμφανίστηκαν πουθενά στην αφήγησή του. Περιέγραψε ότι είδε «the second airplane hit the second tower» και πέρασε απευθείας στο πολιτικό κόστος που η τραγωδία είχε για τη δική του κοινότητα. «Everything had crumbled at that point», είπε. «Towers had crumbled. America was crumbling. Our innocence was crumbled. Our political power crumbled.»

Η συνάντηση με τον πρόεδρο, εξήγησε, ήταν στόχος του American Muslim Political Coordinating Council, μιας συμμαχίας μουσουλμανικών οργανώσεων υπεράσπισης δικαιωμάτων, η οποία πίεζε για «Muslim representation, starting from the White House», κάτι με το οποίο ο πρόεδρος Μπους «had agreed». «Of course, that didn’t happen, but that is part of the plan», παραδέχτηκε.

Η Ελγκαουάμπι έκλεισε την παρέμβασή της με μια προειδοποίηση: «If we don’t participate, others will fill that void.»