Το Ισραήλ θα έπρεπε να απομακρύνει τους Εβραίους της Ιρλανδίας

Ο αυστροούγγρος δημοσιογράφος Τέοντορ Χερτσλ μεγάλωσε πιστεύοντας ότι οι Εβραίοι μπορούσαν και όφειλαν να αφομοιωθούν στην ευρωπαϊκή κοινωνία, όμως η υπόθεση Ντρέιφους στη Γαλλία τον έπεισε ότι ο αντισημιτισμός το καθιστούσε αδύνατο. Το 1896 δημοσίευσε το «Der Judenstaat», υποστηρίζοντας ότι μόνο μια εβραϊκή πατρίδα μπορούσε να επιλύσει το εβραϊκό ζήτημα. Ο Χερτσλ έβλεπε το εβραϊκό κράτος ως τόπο όπου οι Εβραίοι θα μπορούσαν να βρουν καταφύγιο από τους διωγμούς και να απολαμβάνουν τόσο αξιοπρέπεια όσο και εθνική ταυτότητα. Το 1897 προήδρευσε του Πρώτου Σιωνιστικού Συνεδρίου και στη συνέχεια ίδρυσε την Παγκόσμια Σιωνιστική Οργάνωση. Σήμερα μνημονεύεται ως ο ιδρυτικός πατέρας του σιωνισμού.

Ο Χερτσλ πέθανε το 1904, δεκαετίες προτού το όνειρό του γίνει πραγματικότητα, όμως το Ισραήλ εκπλήρωσε τον σκοπό που εκείνος οραματιζόταν. Οταν τα αραβικά κράτη εκδίωξαν μαζικά τους Εβραίους τους, το Ισραήλ τούς προσέφερε καταφύγιο. Το ίδιο συνέβη και με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, όταν Εβραίοι συνέρρευσαν στο Ισραήλ από τη Ρωσία, την Ουκρανία, τη Λευκορωσία, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν και άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες.

Το Ισραήλ δεν περιμένει παθητικά την άφιξη πολιορκημένων Εβραίων· ήδη από τα πρώτα χρόνια της ύπαρξής του έδειξε βούληση και ικανότητα να τους διασώσει. Το 1949-50 το νέο κράτος εξαπέλυσε την Επιχείρηση «Μαγικό Χαλί» για τη διάσωση των Εβραίων της Υεμένης, μεταφέροντας 49.000 Υεμένιους Εβραίους στο Ισραήλ. Οταν ο υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ διαμεσολάβησε για τις Συμφωνίες του Αλγερίου που πρόδωσαν τους Ιρακινούς Κούρδους συμμάχους, η Μοσάντ συνέβαλε στη διάσωση των Κούρδων Εβραίων. Το 1984-85 το Ισραήλ εξαπέλυσε την Επιχείρηση «Μωυσής». Η Μοσάντ, η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών και οι σουδανικές δυνάμεις ασφαλείας συνεργάστηκαν για την απομάκρυνση 8.000 Αιθιόπων Εβραίων, οι οποίοι αντιμετώπιζαν αυξανόμενες διακρίσεις υπό το Ντεργκ, το κομμουνιστικό καθεστώς της Αιθιοπίας. Το 1991, καθώς το Ντεργκ κατέρρεε και αντάρτικες δυνάμεις πλησίαζαν την αιθιοπική πρωτεύουσα, το Ισραήλ ανέλαβε την Επιχείρηση «Σολομών», μια επικίνδυνη αλλά αποτελεσματική αποστολή αεροπορικής μεταφοράς περισσότερων από 14.000 εναπομεινάντων Αιθιόπων Εβραίων από την Αντίς Αμπέμπα. Το 2021 μια αραβική χώρα βοήθησε το Ισραήλ να απομακρύνει πολλούς από τους 100 εναπομείναντες Υεμένιους Εβραίους που είχαν μείνει πίσω δεκαετίες νωρίτερα, πολλοί εκ των οποίων εγκαταστάθηκαν στη συνέχεια στο Κάιρο.

Καθώς ο αντισημιτισμός σαρώνει εκ νέου την Ευρώπη —ιδίως την Ιρλανδία, την Ισπανία και τη Νορβηγία— το Ισραήλ θα έπρεπε ίσως να εξετάσει το ενδεχόμενο μιας ακόμη επιχείρησης διάσωσης. Οπως δεν μπορούσε να βασιστεί στην Υεμένη, το Ιράκ και την Αιθιοπία στις διασώσεις του 20ού αιώνα, έτσι και τώρα ενδέχεται να ζητήσει αμερικανική συνδρομή, όπως έκανε με την Επιχείρηση «Μωυσής».

Το ότι η Ιρλανδία είναι σήμερα η πιο επικίνδυνη χώρα της Ευρώπης για τους Εβραίους δεν θα έπρεπε να εκπλήσσει. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ο Ιρλανδικός Δημοκρατικός Στρατός εκπαιδευόταν από κοινού με αντιισραηλινές τρομοκρατικές οργανώσεις. Από την προεδρία της Μέρι Ρόμπινσον και εξής, η Ιρλανδία νομιμοποίησε, αν όχι και αγκάλιασε τακτικά, τον αντισημιτισμό. Τον τελευταίο χρόνο ο αντισημιτισμός έφτασε σε πρωτοφανή επίπεδα και θέτει τους 2.200 Εβραίους της χώρας σε άμεσο κίνδυνο.

Σύμφωνα με το Εβραϊκό Αντιπροσωπευτικό Συμβούλιο της Ιρλανδίας (Jewish Representation Council of Ireland), σημειώθηκαν 143 περιστατικά μόνο στο δεύτερο εξάμηνο του 2025, από λεκτική κακοποίηση και βανδαλισμούς έως απειλές, αποκλεισμούς και επιθέσεις. Η ιρλανδική κυβέρνηση αδιαφορεί· δεν διαθέτει σύστημα καταγραφής αντισημιτικών περιστατικών. Το να φοράει κανείς το άστρο του Δαβίδ έχει καταστεί πρόσκληση για επίθεση. Ιρλανδικά ταξί και επιχειρήσεις αρνούνται να εξυπηρετήσουν Εβραίους ή Ισραηλινούς χωρίς καμία συνέπεια. Κοντά στο Αρντι, σβάστικες και ένα εβραϊκό άστρο με τη λέξη «Rat» βάφτηκαν σε δρόμο· τοπική εφημερίδα ανέφερε ότι επρόκειτο για το ενδέκατο τέτοιο περιστατικό. Ο αρχιραβίνος της Ιρλανδίας είχε αναφέρει νωρίτερα γκράφιτι με τα συνθήματα «Kill Jews» και «Zionists out of Ireland». Βάνδαλοι έχουν στοχοποιήσει τόσο το Εβραϊκό Μουσείο όσο και τη συναγωγή του Μπέλφαστ.

Ο αντισημιτισμός έχει γίνει πολιτικά κυρίαρχος. Η δημοτική σύμβουλος του Fine Gael Πούναμ Ρέιν (Punam Rane) δήλωσε στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δουβλίνου ότι «the entire U.S. economy is ruled by the Jews, by Israel». Ο δημοτικός σύμβουλος του Δουβλίνου Φίλιπ Σάτκλιφ (Philip Sutcliffe), πρώην Ιρλανδός ολυμπιονίκης, ανάρτησε βίντεο με πλάνα του Χίτλερ, ζητώντας μια «real final solution» εναντίον των «satanic» Εβραίων. Αργότερα ζήτησε μια συγγνώμη που δεν ήταν συγγνώμη, λέγοντας ότι «probably shared something I shouldn’t have». Ο βουλευτής του Sinn Féin Τζόνι Γκέρκι (Johnny Guirke) είπε για τους Ισραηλινούς: «They are the Nazis of the modern world, a disgusting Zionist regime of supremacist beings, who attack every stand against them as anti-Semitic… . Most of the world are just plain sick of this victimhood.» Στην ίδια συζήτηση, ο Κολμ Μπερκ (Colm Burke) του Fine Gael παρομοίασε τη Γάζα με το γκέτο της Βαρσοβίας.

Αφότου το μπαρ Celtic Marine ανάρτησε πανό που ανακοίνωνε απαγόρευση εισόδου σε «all Zionists», οι δουλειές απογειώθηκαν. Ακολούθησαν και άλλα μπαρ.

Ο πρόεδρος Μάικλ Ντ. Χίγκινς απέρριψε τις προειδοποιήσεις του Ισραηλινού πρέσβη για τον αντισημιτισμό ως «PR exercise» και δήλωσε ότι «there is no evidence» ότι οι Εβραίοι κινδυνεύουν. Η Κάθριν Κόνολι, διάδοχός του και νυν πρόεδρος της Ιρλανδίας, έχει χαρακτηρίσει τη Χαμάς «part of the fabric of the Palestinian people». Δεν αναφέρθηκε ούτε στις σφαγές άλλων Παλαιστινίων από αυτήν ούτε στο γενοκτονικό πρόγραμμα που η Χαμάς διατύπωσε στον καταστατικό της χάρτη και σε μεταγενέστερες δηλώσεις της. Taoiseach [Prime Minister] Micheál Martin αρνείται επίσης ότι η Ιρλανδία έχει πρόβλημα αντισημιτισμού, ακόμη και τη στιγμή που ο αρχηγός της ιρλανδικής ποδοσφαιρικής ομάδας αρνήθηκε να δώσει το χέρι στον Ισραηλινό ομόλογό του και η ιρλανδική ομάδα διαμαρτυρήθηκε κατά τη διάρκεια του ισραηλινού εθνικού ύμνου.

Τον Μάιο 2026, το ξενοδοχείο Herbert Park Hotel στο Δουβλίνο φέρεται να ακύρωσε δέσμη 70 δωματίων που είχαν κρατηθεί για συνέδριο των Special Envoys and Coordinators Combating Antisemitism (SECCA) χωρίς εξήγηση, αφού ο διευθυντής του ξενοδοχείου ρώτησε, παράδοξα, αν θα εμπλεκόταν ο ισραηλινός στρατός.

Οι Εβραίοι στην Ιρλανδία αντιμετωπίζουν το ίδιο είδος διακρίσεων, στοχοποίησης και διωγμών που υπέστησαν κάποτε στην Υεμένη στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και στην Αιθιοπία τη δεκαετία του 1980. Ιρλανδοί πολιτικοί δαιμονοποιούν ανοιχτά τους Εβραίους, τους αντιμετωπίζουν ως πολίτες δύο πατρίδων και τους υποβάλλουν σε συλλογική ενοχή. Πολιτικοί ενθαρρύνουν μποϊκοτάζ ναζιστικού τύπου και απαλλάσσουν όσους στοχοποιούν Εβραίους για πράξεις βίας. Ενώ οι Ιρλανδοί, με ρατσιστική αυταρέσκεια, θεωρούν τους εαυτούς τους πιο φωτισμένους από το Βασίλειο της Υεμένης και το Ντεργκ της Αιθιοπίας, και πιστεύουν ότι είναι οι κριτές της ηθικής, έχουν καταστεί ηθικά τυφλοί. Η ιρλανδική αδράνεια και η αυξανόμενη ανοχή στον αντισημιτισμό καθιστούν αναπόφευκτη την αντισημιτική αιματοχυσία, καθώς οι όχλοι που υποκινούνται από τους ηγέτες τους ποτέ δεν επιλέγουν την αυτοσυγκράτηση.

Οι Ισραηλινοί σχεδιαστές δεν πρέπει να πείσουν τον εαυτό τους ότι οι Εβραίοι είναι κατά κάποιον τρόπο ασφαλέστεροι στην Ευρώπη από οπουδήποτε αλλού, ή ότι οι ευρωπαϊκοί όχλοι είναι λιγότερο βίαιοι από τους αραβικούς ή τους αφρικανικούς. Κατ’ ελάχιστον, όσοι καταρτίζουν σχέδια έκτακτης ανάγκης θα πρέπει να διαπιστώσουν αν γνωρίζουν πού ζουν οι Εβραίοι στην Ιρλανδία και ποια αεροσκάφη ή πλοία θα χρειάζονταν για να τους απομακρύνουν. Ο ιρλανδικός στρατός, όπως εκείνος της Υεμένης και της Αιθιοπίας, πιθανότατα δεν θα συνεργαζόταν, είναι όμως ανίσχυρος. Το Ισραήλ ή οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια βάση εξόρμησης για την προσγείωση αεροσκαφών Ospreys ή ελικοπτέρων, ώστε να μεταφέρουν τους Ιρλανδούς Εβραίους σε ασφαλέστερη τοποθεσία εκτός χώρας, ίσως στη Νήσο του Μαν, πριν από το περαιτέρω ταξίδι τους προς το Ισραήλ ή τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ποτέ δεν βλάπτει να είναι κανείς προετοιμασμένος. Ισως η ίδια η προετοιμασία να αφυπνίσει τους Ιρλανδούς ως προς το τι έχουν πραγματικά καταντήσει και ως προς τον βαθμό στον οποίο ο έξω κόσμος αναγνωρίζει ένα πρόβλημα που εκείνοι αρνούνται.