Το άνοιγμα της Ινδίας προς το Κουβέιτ γεννιέται νεκρό
Οι αμυντικές σχέσεις του Κουβέιτ με τους αντιπάλους της Ινδίας καθιστούν δυσχερή μια μακροπρόθεσμη στρατηγική εταιρική σχέση.
Στις 28 Αυγούστου 2026, η Μεικτή Επιτροπή Άμυνας της Ινδίας συναντήθηκε με πενταμελή αντιπροσωπεία του Κουβέιτ, που επισκεπτόταν τη χώρα με στόχο την ενίσχυση των διμερών αμυντικών δεσμών. Πολλοί Ινδοί σχολιαστές υποστήριξαν ότι η κίνηση αυτή σηματοδοτούσε την έναρξη μιας ευρύτερης προσπάθειας της Ινδίας να αντισταθμίσει τη Συμφωνία της Μέκκας, μια απόπειρα του Πακιστάν, της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας να δημιουργήσουν πρόβλεψη συλλογικής άμυνας, κατά το πρότυπο του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου.
Τέτοιοι ισχυρισμοί υπερβάλλουν ως προς τη λογική της ινδικής πολιτικής. Η παρθενική συνεδρίαση της Μεικτής Επιτροπής Άμυνας στόχευε στην εφαρμογή του Μνημονίου Κατανόησης που υπέγραψαν η Ινδία και το Κουβέιτ κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι στο Κουβέιτ, τον Δεκέμβριο του 2024. Η Συμφωνία της Μέκκας δεν επέβαλε την κίνηση της Ινδίας προς το Κουβέιτ, αφού προηγήθηκε χρονικά. Παρ’ όλα αυτά, ο μηχανισμός ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής της Ινδίας ανησυχεί για τον αναδυόμενο Σουνιτικό Άξονα, καθώς έχει ευρύτερες προεκτάσεις για τη Νότια Ασία, και Ινδοί αξιωματούχοι ενδέχεται να επίσπευσαν τις συναντήσεις με το Κουβέιτ.
Το εύρος της Συμφωνίας της Μέκκας είναι πολύ μεγαλύτερο και ο στόχος της πιο φιλόδοξος, καθώς επιδιώκει τη μετατόπιση της αρχιτεκτονικής ασφάλειας στη Μέση Ανατολή. Αντιθέτως, η ινδοκουβεϊτιανή αμυντική εταιρική σχέση, αν και καλύπτει ένα ευρύ φάσμα που περιλαμβάνει στρατιωτικές ασκήσεις, εκπαίδευση, ιατρική, συνεργασίες στην αμυντική βιομηχανία και θαλάσσια ασφάλεια, έχει περιορισμένη βαρύτητα και δυναμική. Ούτε η κίνηση της Ινδίας προς το Κουβέιτ συνοδεύεται από έναν συγκεκριμένο οδικό χάρτη για μελλοντική διεύρυνση. Το γεγονός ότι το Κουβέιτ απέστειλε μόνο έναν μονοαστέρα στρατηγό για να συναντηθεί με έναν υφιστάμενο γραμματέα στο υπουργείο Άμυνας αντανακλά τον περιορισμένο χαρακτήρα της συμφωνίας και για τις δύο χώρες.
Πράγματι, οι αμυντικοί δεσμοί του Κουβέιτ με την Τουρκία και το Πακιστάν, εχθρούς της Ινδίας, καθιστούν δύσκολη μια μακροπρόθεσμη κουβεϊτιανή στρατηγική εταιρική σχέση με την Ινδία. Τον Αύγουστο του 2026, το Κουβέιτ υπέγραψε αμυντικό πρωτόκολλο με το Πακιστάν. Η συμφωνία του Κουβέιτ με το Ισλαμαμπάντ θα φέρει στα κουβεϊτιανά σύνορα πακιστανική τεχνολογία μη επανδρωμένων αεροσκαφών, στρατιωτικό προσωπικό και συστήματα αεράμυνας. Επιπλέον, το 2020, το Κουβέιτ προμηθεύτηκε οχήματα καταστολής ταραχών και μαχητικά drones από τουρκικές αμυντικές εταιρείες.
Προς το παρόν, οι διμερείς αμυντικοί δεσμοί του Κουβέιτ με τις χώρες της Συμφωνίας της Μέκκας δεν περιλαμβάνουν ρήτρα συλλογικής άμυνας· ωστόσο, οι ευπάθειες της ασφάλειάς του, οι γεωπολιτικές του ευθυγραμμίσεις και οι στρατιωτικές του αγορές υποδηλώνουν ότι θα προσχωρήσει στη Συμφωνία της Μέκκας στο εγγύς μέλλον, περιορίζοντας τις δυνητικές μελλοντικές του σχέσεις με την Ινδία, δεδομένου ότι οι χώρες της Συμφωνίας της Μέκκας είναι εξίσου εχθρικές προς την Ινδία όσο και προς το Ισραήλ.
Το Κουβέιτ διατηρούσε ιστορικά ουδέτερη στάση στις περιφερειακές διαμάχες και έχει ακόμη και μεσολαβήσει, χάρη στις εγκάρδιες σχέσεις του με αντιπάλους μεταξύ τους. Το 2017, μεσολάβησε κατά την κρίση ανάμεσα στο Κατάρ και το Αραβικό Κουαρτέτο. Με 7% των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου και ένα από τα μεγαλύτερα κρατικά επενδυτικά ταμεία στη Μέση Ανατολή, η οικονομική του ισχύς τού προσδίδει επιρροή. Ωστόσο, η γεωγραφική του εγγύτητα με το Ιράν το έχει καταστήσει ευάλωτο σε ιρανικές επιθέσεις. Βρίσκεται απέναντι από τον Περσικό Κόλπο, σε απόσταση μικρότερη των 90 μιλίων από ιρανικό έδαφος. Η αεράμυνά του διαθέτει περίπου 60 έως 90 δευτερόλεπτα για να αντιδράσει σε ιρανικές επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους. Αν και το Κουβέιτ διαθέτει άρματα μάχης, πολεμικά πλοία και μαχητικά αεροσκάφη, ο μόνιμος στρατός του, με 17.500 στρατιώτες, δεν μπορεί να συγκριθεί με τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, που ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο άνδρες. Έως τον Ιούλιο του 2026, το Κουβέιτ είχε αντέξει 1.318 επιθέσεις από το Ιράν, τον μεγαλύτερο αριθμό στην περιοχή. Ιρανικοί πύραυλοι και drones έπληξαν πολιτικές υποδομές, μεταξύ των οποίων αεροδρόμια, μονάδες αφαλάτωσης και δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας. Μια τέτοια ευαλωτότητα ωθεί το Κουβέιτ ακόμη περισσότερο στην αγκαλιά των χωρών της Συμφωνίας της Μέκκας.
Τέλος, η θέση του Κουβέιτ για τις Συμφωνίες του Αβραάμ συντονίζεται με εκείνη του Ριάντ. Καμία από τις δύο χώρες δεν στηρίζει την εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ, και έτσι το Κουβέιτ πιθανότατα δεν θα επιλέξει την Ινδία, με την εγγύτητά της προς το Ισραήλ, έναντι του Πακιστάν και της Τουρκίας. Πράγματι, το Νέο Δελχί οφείλει να είναι προσεκτικό, δεδομένων των στενών σχέσεων του Κουβέιτ με τους εχθρούς του — πολύ περισσότερο αν το Κουβέιτ παραβιάσει τις συμφωνίες τελικού χρήστη και επιτρέψει να διαρρεύσει κρίσιμη αμυντική τεχνολογία στους αντιπάλους της Ινδίας.